مقایسه ی میدازولام، فنتانیل با میدازولام، فنتانیل و لیدوکائین در ایجاد بی دردی و آرام بخشی در جااندازی دررفتگی قدامی شانه در بیماران مراجعه کننده به اورژانس

هدف این مطالعه مقایسه ی میدازولام، فنتانیل با میدازولام، فنتانیل و لیدوکائین وریدی در ایجاد بی دردی و آرام بخشی در جااندازی دررفتگی قدامی شانه در بیماران مراجعه کننده به اورژانس است. مطالعه حاضر یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده دوسوکور می‌باشد. 100 بیمار دچار در رفتگی قدامی شانه کاندید جااندازی بسته در بخش اورژانس و فاقد کنترااندیکاسیون های تجویز لیدوکایین و میدازولام و فنتانیل به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند، برای یک گروه بی دردی و آرامبخشی با لیدوکایین و میدازولام و فنتانیل وریدی (مداخله) و گروه دیگر میدازولام و فنتانیل و آب مقطر وریدی (کنترل) تجویز می شود. به بیماران گروه مداخله یک میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بیمار لیدوکائین وریدی و به همان میزان آب مقطر-به عنوان پلاسبو- به گروه کنترل به صورت وریدی تزریق می شود، به هر دو گروه دو داروی میدازولام و فنتانیل به صورت تیتره تا رساندن آرامبخشی بیمار به معیار چهار رمزی به صورت وریدی تزریق می شود و مجموع دوز میدازولام و فنتانیل مصرفی ثبت می شود و جا اندازی دررفتگی شانه انجام می گیرد. شدت درد بیمار قبل از جااندازی و پس از هوشیاری کامل بیمار پس از جا اندازی دررفتگی شانه بر اساسVisual Analog Scaleارزیابی و ثبت می شود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی