مقایسه اثربخشی آزیترومایسین نبولایز با آزیترومایسین خوراکی در بهبود پارامترهای عملکرد ریوی بیماران سیستیک فیبروزیس

در این مطالعه اثربخشی آزیترومایسین استنشاقی در بهبود پارامترهای عملکرد ریوی و بر کلونیزاسیون سودومونا در خلط بیماران و بر کیفیت زندگی بیماران CF بررسی میشود. مطالعه حاضر، یک کارآزمایی بالینی تصادفی و آینده نگر خواهد بود. شرايط ورود به مطالعه: سن 8 تا 18 سال، تشخیص CF با تست عرق بیشتر از 60 mEq/L حداقل دو بار، FEV1 بین 25% تا 75% پیش بینی شده در زمان شروع مطالعه ، عفونت مزمن سودومونا ، عدم مصرف اخیر آنتی بیوتیک های ضد سودومونا ، بیمار حداقل 2 ماه آزیترومایسین خوراکی نگرفته باشد، بیمار یک ماه آمیکاسین استنشاقی نگرفته باشد . شرايط خروج از مطالعه : 1-مصرف فعلی کورتیکواستروئید 2-پیوند ریه 3-سابقه تغییرات طی یک ماه گذشته در داروهای آنتی بیوتیک، برونکودیلاتور، ضد التهاب یا کورتیکواسترویید یا فیزیوتراپی 4-مثبت شدن Non-tuberculous mycobacteriaدر نمونه خلط حجم نمونه مورد مطالعه 50 نفر میباشد. بیماران بصورت رندوم در 2 گروه تقسیم میشوند. بیماران در یکی از دو گروه intervention و کنترل تقسیم میشوند. در گروه مداخله بیماران علاوه بر دریافت سالین هایپرتون، سالبوتامول ،آزیترومایسین استنشاقی با دوز ثابت 70میلی گرم روزانه به مدت 28 روزدریافت میکنند. در گروه کنترل بیماران درمان استاندارد آزیترومایسین خوراکی به مدت 28 روز به همراه سالبوتامول و سالین هایپرتون استنشاقی را دریافت میکنند. دوز آزیترومایسین خوراکی بطور ثابت 250 میلیگرم در وزن کمتر از 40 کیلو گرم و 500 میلیگرم در وزن بیشتر از 40 کیلوگرم بصورت یک روز در میان است.در پایان 28 روز از بیماران اسپیرومتری جهت سنجش FEV1% و آزمایش خلط جهت بررسی سودومونا به عمل میاید

دانشگاه علوم پزشکی تهران