مقایسه تزریق داخل ویتره بواسیزوماب و تریامسینولون استوناید در درمان ورم ماکولا ناشی از یووییت

تورم ماکولا شایع ترین علت کاهش دید در بیماران مبتلا به یووییت می باشد و حدود 33% این بیماران را درگیر می کند. فاکتور رشد اندوتلیوم عروقی با خاصیت رگزایی، ایجاد سوراخ در بین سلول های اندوتلیال، ساخت اندامک های وزیکولر و فواصل سلولی سبب نشت از عروق و ایجاد تورم ماکولا می گردد. در حال حاضر اجماع کلی بر روی نحوه درمان تورم ماکولا ناشی از یووییت وجود ندارد. هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر درازمدت تزریق داخل ویتره بواسیزوماب و استرویید در درمان تورم ماکولا ناشی از یووییت می باشد. برای این منظور بیماران دچار یووییت غیرفعال که به درمان های موضعی پاسخ نداده و دچار کاهش دید به علت تورم ماکولا هستند تحت بررسی قرار خواهند گرفت. چشم ها به طور تصادفی در دو گروه تقسیم می شوند. گروه اول 0.05 میلی لیتر (1.25 میلی گرم) بواسیزوماب و گروه دوم 0.05 میلی لیتر (2 میلی گرم) تریامسینولون داخل ویتره تزریق می گردد. پیامد نهایی اندازه گیری حدت بینایی و ضخامت مرکزی ماکولا 3، 6 و 12 ماه پس از تزریق خواهد بود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز