تاثیر آموزش بر مبنای سبک ترجیحی یادگیری بر شاخص های کنترل متابولیک، کیفیت زندگی و توانمندی بیماران مبتلا به ديابت نوع دوم مراجعه کننده به کلینیک دیابت درمانگاه شهید مطهری شیراز 1391

هدف مطالعه تعيين تاثیر آموزش بر مبنای سبک ترجیحی یادگیری بر شاخص های کنترل متابولیک، کیفیت زندگی و توانمندی بیماران مبتلا به ديابت نوع دوم میباشد و به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی شده طراحی شده و بر روی بیماران مبتلا به دیابت نوع دوم مراجعه کننده به کلینیک دیابت درمانگاه شهید مطهری شیراز انجام میشود. ابتلا به دیابت نوع 2 و داشتن سواد خواندن و نوشتن از معیارهای اصلی ورود به مطالعه و عدم تمایل به ادامه شرکت در مطالعه و بروز شرایط استرس زا در حین مطالعه از معیارهای اصلی خروج از مطالعه میباشند. حجم نمونه 216 نفر میباشد که به شکل نمونه گیری در دسترس و پس از معرفی مطالعه مورد نظر و کسب رضایت و اطلاعات پایه آنها که شامل انجام آزمایش ها(قند خون ناشتا، هموگلوبین ای-وان-سی، پروفایل لیپیدی)و پرکردن پرسشنامه ها(اطلاعات دموگرافیک بیمار،کیفیت زندگی بیماران دیابتی،توانمندی وتعیین سبک ترجیحی بیماران)است انتخاب میشوند و سپس به روشblock randomization به 3گروه 72 نفره مداخله1،مداخله2 و کنترل تقسیم میشوند. بیماران گروه مداخله1 در گروه های 12 نفره در برنامه اموزشی چند وجهی ( آموزشی تلفیق شده از روشهای دیداری،شنیداری،خواندنی-نوشتنی و جنبشی)شرکت میکنند. بیماران گروه مداخله2 آموزشهای خود را بر مبنای سبک یادگیری ترجیحی خود دریافت میکنند. بیماران گروه کنترل در برنامه معمول و رایج که به صورت سخنرانی در محل انجام تحقیق اجرا می شود شرکت خواهند کرد. 3 ماه پس از اجرای این برنامه کلیه بیماران گروه مداخله 1و2 وگروه کنترل، مجددا از نظر کیفیت زندگی،توانمندی و شاخص های کنترل متابولیک مورد ارزیابی قرار می گیرند.

دانشگاه علوم پزشکی شیراز