بررسی اثربخشی مصرف موضعی فراورده نیمه جامد بابونه-کدو در مقایسه با دارونما بر بهبود پلاک های پسوریازیس بیماران مراجعه کننده به کلینیک پوست دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1395

اهداف: پسوریازیس یک بیماری شایع التهابی پوست با سیری مزمن و عود کننده است که خط اول درمان موارد خفیف این بیماری، درمان موضعی است. با توجه به شواهد موجود در در منابع طب سنتی و کلاسیک مبنی بر تأثیر بابونه و کدو در درمان بیماری های التهابی پوست، بر آن شدیم تا به بررسی میزان اثربخشی فراورده موضعی از این دو گیاه بر روی بهبود پلاک های پسوریازیس بپردازیم. طراحی: این یک مطالعه آینده نگر، یک سو کور، مزدوج و در فاز دو کارآزمایی بالینی است. نحوه انجام: بیماران به صورت تصادفی از دارو و دارونما بر روی دو پلاک قرینه در سمت راست و چپ بدن به مدت یک ماه استفاده می نمایند. شرکت کنندگان: این مطالعه برروی 43 بیمار مبتلا به پسوریازیس خفیف تا متوسط مراجعه کننده به کلینیک پوست دانشگاه علوم پزشکی تهران با حداقل دو ضایعه قرینه بر روی نواحی اکستانسور انجام می گیرد. مداخلات: بیماران از فراورده موضعی از بابونه و کدو و دارونما بر روی پلاک های قرینه استفاده می نمایند. متغیرهای پیامد اصلی: جهت ارزیابی پاسخ به درمان، عکسبرداری از ضایعات و تعیین میزان قرمزی، ضخامت و پوسته ریزی ضایعاتt قبل و یک ماه بعد از درمان انجام خواهد شد. پزشک و بیمار نیز در پایان مطالعه برآورد کلی خود از میزان موفقیت درمان در هر یک از دو گروه ضایعات را با اختصاص عددی از 0 تا 100 تعیین خواهند نمود که به صورت کیفی تحلیل خواهد شد. عوارض احتمالی دارو و دارونما نیز ثبت و مقایسه خواهد شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران