بررسی اثرشیاف ناپروکسن در پیشگیری از پانکراتیت پس از ERCP در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان رازی رشت

بررسی اثرشیاف ناپروکسن در پیشگیری از پانکراتیت پس از ERCP در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان رازی رشت، جمعیت مورد مطالعه تمامی بیمارانی می باشند که جهتERCP به بیمارستان رازی رشت ارجاع شده اند .معیارهای ورود: تمامی بیماران بالای 18 سال که جهت ERCP به بیمارستان ارجاع شده اندیا اختلال عملکرد تست های کبدی یا کلستاز خارج کبدی داشته اند میباشد معیارهای خروج: پانکراتیت حاد در دو هفته اخیر یا شرح حال پانکراتیت مزمن وسابقه اسفنکتروتومی قبلی ومصرف NSAID در یک هفته اخیرو کنتراندیکاسیون مصرف NSAID وزخم پپتیک با خونریزی اخیر و رضایت نداشتن به شرکت در طرح می باشد.در طول مدت زمان مطالعه افراد دارای شرایط ورود بصورت تصادفی با روش بلاک تصادفی به دو گروه تخصیص می یابند. گروه مداخله درست پیش از عمل شیاف 500 میلیگرمی ناپروکسن و گروه مقایسه شیاف پلاسبو دریافت می کنند.. پیامد اصلی مورد مطالعه عارضه پانکراتیت می باشد . تمام بیماران تا 24 ساعت از نظر پانکراتیت تحت نظر گرفته می شوند.بیماران از نظر بالینی با درد شکم تیپ پانکراتیت وافزایش بیش از 3 برابر آنزیم آمیلاز تا 24 ساعت بعد عمل پانکراتیت در نظر گرفته می شوند.آمیلاز سرم 2 ساعت بعد ERCP چک شده در صورت نرمال بودن ونداشتن علائم بالینی پانکراتیت جهت بیمار تغذیه شروع می شود. ولی اگر آمیلاز 2 ساعت بعد بیشتر از 3 برابر نرمال بود و بیمار درد تهوع و یا استفراغ داشت بیمار NPO شده و مایعات وریدی و مخدر برای درد تجویز می شود.صبح روز بعد(24 ساعت بعد) آمیلاز مجدد چک شده و بیمار مجدد معاینه می گردد و تشخیص پانکراتیت با درد پشت یا اپیگاستر مسجل می شود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی گیلان