مقایسه ی تاثیر پیش درمانی استامینوفن و ایبوپروفن در موفقیت بلاک عصب اینفریور آلوئولار در دندان های مولر دوم شیری با پالپیت برگشت ناپذیر

هدف از این مطالعه مقایسه ی اثر دارو های استامینوفن و ایبوپروفن در موفقیت بلاک عصب اینفریور آلوئولار می باشد . این مطالعه به صورت تصادفی و دو سویه کور انجام خواهد شد. در این مطالعه 30 بیمار در قالب 3 گروه 10 نفره از مراجعه کنندگان به بخش اطفال دانشکده دندان پزشکی تبریز انتخاب خواهند شد. معیارهای اصلی ورود به مطالعه کودکانی بدون سابقه ی الرژی به استامینوفن و ایبوپروفن و داروی بی حسی لیدوکایین 2% همراه با اپی نفرین1/200000 ؛ کودکان بدون سابقه ی تزریق داخل دهانی و تجربه ی ناخوشایند از اقدامات پزشکی ؛نداشتن ترس از دندان پزشکی و عدم استفاده از دارو های مسکن در طی 24 ساعت گذشته ؛ داشتن دندان مولر دوم شیری مندیبل مبتلا به پالپیت برگشت ناپذیر بدون وجود ابسه. معیار های خروج از مطالعه : کودکان دارای بیماری های سیستمیک ؛ وجود الرژی به لیدوکایین با اپی نفرین 1/200000 و داروهای ضد التهابی غیر استروییدی ؛ زخم گوارشی و استفاده از مسکن 24 ساعت قبل از درمان. گروه اول یک ساعت قبل از انجام بی حسی موضعی استامینوفن با دوز 15mg/kg را به شکل سوسپانسیون دریافت کردند ، گروه دوم ایبوپروفن با دوز 5mg/kg را به شکل شربت با متد مشابه دریافت کردند و در گروه سوم از محلول پلاسبو به عنوان گروه کنترل استفاده شد. درد بیماران 5 دقیقه پس از تزریق با استفاده از VAS ( مقیاس انالوگ بصری ) اندازه گیری شد.

معاونت تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی تبریز