بررسی اثر آمینوفیلین استنشاقی در درمان حمله حاد آُسم در افراد بالای 18 سال

بیماران بالای 18 سال مراجعه کننده باحمله حاد برونکواسپاسم شدید، مبتلا به آسم مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان امام رضا (ع) ، به صورت تصادفی بر اساس جدول اعداد تصادفی به دو گروه مداخله و دارونما تقسیم می شوند.سپس برای هر دو گروه درمان استاندارد آسم انجام می شود (درمان استاندارد آسم شامل دریافت 2.5mg سالبوتامول همراه با 0.5mg آتروونت از طریق نبولایزر هر 20 دقیقه تا سه دوز است به اضافه 300mg هیدروکورتیزون وریدی). پس از دریافت دوز دوم سالبوتال، در گروه مداخله، از طریق نبولایزر، آمینوفیلین استنشاقی با دوز250 mg و با غلظت 25mg/ml جویز می شود و برای گروه دارونما به جای آن از طریق نبولایزر آب مقطر تجویز می شود. 20 دقیقه بعد نیز در هردو گروه،دوز سوم سالبوتامول و آتروونت(ادامه درمان روتین در هردو گروه) تجویز می گردد. یعنی عملا هر دو گروه تحت درمان روتین آسم که دریافت سه دوز سالبوتامول و آتروونت استنشاقی به فاصله هر 20 دقیقه است قرار میگیرند ولی گروه مورد بعد از دوز دوم سالبوتامول تحت درمان با آمینوفیلین از طریق نبولایزر قرار میگیرد ولی گروه کنترل به جای ان فقط آب مقطر از طریق نبولایزر دریافت میکند.از همه بیماران پس از پایان ساعات اولیه درمان نیز یک فلومتری انجام می شود و میزان تنگی نفس و علایم حیاتی و پالس اکسیمتری هم ثبت می شود.نیاز به بستری و میزان بهبود PEFR به عنوان پیامد اولیه و نیاز به اینتوباسیون، میزان بهبود تنگی نفس، پالس اکسیمتری، ریت تنفسی و عوارض جانبی (ایجاد تاکی کاردی، هیپرتنشن، تشنج، دیسریتمی) به عنوان پیامد ثانویه در نظر گرفته می شوند و بیماران از این نظر با هم مقایسه می شوند.

دانشگاه علوم پزشکی مشهد