مقایسه انفوزیون دراز مدت دکسمدتومیدین و میدازولام در بیماران تحت تهویه مکانیکی بستری در بخش مراقبت های ویژه

هدف از این مطالعه مقايسه انفوزيون دراز مدت دكسمدتوميدين و ميدازولام در بيماران تحت تهويه مكانيكي بستري در بخش مراقبت هاي ويژه می باشد. تعداد 20 بيمار در هر گروه وارد می گردد. تمام بيماران بالاي 18 سال كه نيازمند بستري در ICU و تحت تهويه مكانيكي باشند و سابقه حساسيت به داروهاي ذكر شده یا نياز به انفوزيون همراه هر دو دارو را نداشته باشند، وارد مطالعه خواهند شد. بيماران به طور تصادفي به دو دسته تقسيم خواهند شد. در گروه دكسمدتوميدين بيماران 4/0 تا 8/0 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم در ساعت، دكسمدتوميدين دريافت خواهند نمود و هدف رسيدن به RASS مابین -1 تا -2 می باشد. در گروه ميدازولام، بیماران 02/0 تا 04/0 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم، میدازولام با هدف رسيدن به RASS مابین -1 تا -2 دريافت خواهند نمود. در تمام بيماران و جهت ارزيابي وضعيت هوشياري بيمار washout period (قطع كردن سداسيون) از ساعت 7 تا 9 صبح انجام خواهد شد. هدف از اين امر امكان ارزيابي 4 وظيفه از بيمار خواهد بودشامل باز كردن چشم ها با صدا زدن، پيگيري محقق و پزشك با چشم ها، فشار دست¬ها و بيرون آوردن زبان. براي تمام بيماران مدت زمان لازم براي رسيدن به RASS هدف، مدت بقا در RASS هدف نسبت به زمان كلي تسكين، نياز به افزايش دوز و يا حتي اضافه نمودن داروهاي سداتيو ديگر ثبت خواهد شد. متغیر پیامد اولیه طول مدت تهویه مکانیکی و متغیر پیامد ثانویه طول مدت بستری در بخش مراقبتهای ویژه و میزان مورتالیته می باشد.

معاونت تحقیقات و فناوری، دانشگاه علوم پزشکی تبریز