مقایسه ی تاثیر پیگیری تلفنی پرستار و عدم پیگیری در مراقبین بیماران مبتلا به نارسایی قلبی بر رفتارهای خودمراقبتی و وضعیت بالینی بیماران

اهداف: این مطالعه با هدف تعیین تاثیر پیگیری تلفنی مراقبین توسط پرستار بر رفتارهای خودمراقبتی و پارامترهای بالینی مبتلایان به نارسایی قلب انجام شده است. طراحی: این کارآزمایی بالینی تصادفی کور نشده، در میان 66 بیمار مبتلا به نارسایی قلبی مراجعه کننده به درمانگاه بیمارستان طالقانی آبادان انجام شده است. نحوه انجام: بیماران نارسایی قلبی مراجعه کننده به درمانگاه که واجد شرایط ورود به مطالعه بودند به روش تصادفی با استفاده از جدول اعداد تصادفی به 3 گروه: کنترل، مداخله 1، مداخله 2 تقسیم شدند. شرکت کنندگان: بیماران نارسایی قلبی کلاس 2 و 3 با سن 40 سال به بالا مداخلات: در گروه کنترل، مراقبین مداخله ای دریافت نکردند، در گروه مداخله 1 مراقبین، آموزش حضوری و گروه مداخله 2 علاوه بر آموزش حضوری، پیگیری تلفنی مستمر را نیز دریافت کردند. متغیرهای پیامد اصلی: رفتارهای خودمراقبتی، شدت خستگی، تحمل فعالیت و شدت تنگی نفس در همه ی بیماران با استفاده از پرسشنامه رفتار خودمراقبتی، مقیاس سنجش خستگی، تست شش دقیقه پیاده روی و مقیاس تنگی نفس بورگ در ابتدای مطالعه و انتهای سه ماه بررسی شد.

معاونت پژوهشی دانشکده علوم پزشکی آبادان