بررسی تأثیر پرایم اتولوگوس معکوس بر پیآمد های بالینی بای پس قلبی ریوی در بیماران تحت عمل جراحی بای پس عروق کرونر

این مطالعه از نوع مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی می باشد که درآن تأثیر انجام تکنیک پرایم اتولوگوس معکوس بر روی بیماران تحت عمل جراحی بای پس عروق کرونری که با استفاده از دستگاه بای پس قلبی ریوی تحت جراحی قرار می گیرند بررسی می شود. بیمارانی وارد این مطالعه می شوند که اولین بار عمل جراحی کرونر را به صورت غیر اورژانسی انجام می دهند و سن بین 18تا 70سال، هموگلوبین بین 8.5 تا 14، وزن بین 45 تا 100 کیلوگرم و کسر تخلیه ایی بیشتر از 25 درصد دارند و در صورتیکه عمل اورژانسی داشته باشند، اختلال کبدی داشته باشند، دیالیز شده باشند، به تهویه مکانیکی متصل شده باشند، مشکل انعقادی داشته باشند و حین عمل از هموفیلتر یا سل سیور استفاده کرده باشند از مطالعه خارج می گردند. بیمارانی که شرایط ورود به تحقیق را داشته باشند به صورت تصادفی به دو گروه مداخله (40 نفر ) و کنترل (40 نفر) تقسیم می شوند. در افرادی که وارد مطالعه می گردند قبل از شروع بای پس قلبی ریوی و پس از جایگذاری کانول های وریدی و شریانی 600-300 سی سی از مایع کریستالوئیدی که جهت پرایم مدارهای بای پس استفاده شده است از سمت شریانی و وریدی از مدار خارج شده و با خون خود بیمار جایگزین می گردد سپس اثر انجام این کار روی گازهای خونی بیمار و هموگلوبین و هماتوکریت در اتاق عمل و بخش و تأثیر آن روی میزان نیاز به تزریق خون و فراورده های خونی و کسر تخلیه ایی قلب و مدت زمان اتصال به دستگاه تهویه مکانیکی در بخش مراقبت های ویژه در دو گروه مداخله و کنترل سنجیده می شود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی ایران