كارازمايي باليني مقايسه سرانجام حاملگي در زنان با سابقه شکست لانه گزیني بعد از تزریق درون رحمی پلاسمای غنی از پلاکت اتولوگ (PRP) با زنان بدون مداخله در سیکل های بازگشت از فریز

این مطالعه یک کارازمایی بالینی فاز سوم بر روی دو گروه 33 نفره زنان نابارور 18 تا42 سال بعد از تزریق درون رحمی پلاسمای غنی از پلاکت اتولوگ (PRP)در سيكل بازگشت از فریزمراجعه كننده به مركز تحقيقاتي درماني ناباروري يزد با سابقه حداقل 2 شكست لانه گزيني يا بيشتر می باشد انجام مي شود. در روز 2 سیکل قاعدگی سونوگرافی واژینال پایه انجام شده و به تمام بیماران که وارد سیکل انتقال جنین برگشت از فریز می شوند روزانه 2 میلی گرم استرادیول خوراکی سه بار در روز داده می شود. در روز 13 سیکل بیماران مجدداً سونوگرافی می شوند. بیمارانی که ضخامت اندومتر آن ها بیشتراز 8 میلی متر باشد وارد مطالعه می شوند و به طور تصادفی با استفاده از جدول اعداد تصادفي با نرم افزار كامپيوتري به دو گروه تقسیم می شوند. در گروه مداخله كه PRP داخل رحمي با کاتترتلقيح درون رحمي( IUI )روز شروع پروژسترون تزريق مي شود. شیاف پروژسترون 400میلی گرم واژینال دو بار در روز برای سه روز هر دو گروه دریافت می کنند سپس انتقال جنین برگشت از فریز در مرحله Cleavage صورت می گیرد. حاملگی شیمیایی با اندازه گیری BHCG دو هفته بعد از انتقال جنین و حاملگی کلینیکی با سونوگرافی و مشاهده ضربان قلب جنین 3-2 هفته بعد از مثبت شدن تست حاملگی مشخص می شود.

معاونت پژوهشي دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی يزد