بررسی تاثير آموزش مبتني بر نظريه خودکارآمدی بر سواد سلامت،خودکارآمدي و رفتارهاي خودمراقبتی بیماران مبتلا به ديابت نوع دو

هدف : اين مطالعه با هدف تعيين تاثیر مداخله آموزشی مبتنی بر خودكارآمدي برارتقاء سواد سلامت،خودکارآمدي و رفتارهاي ارتقاء دهنده سلامت در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو انجام می شود. طراحی، نحوه انجام: این مطالعه از نوع نیمه تجربی است،که 70 بیمار دیابتی به دو گروه آزمون (35=n) وکنترل (35=n)تقسیم می شوند.ابزار پژوهش در این مطالعه پرسشنامه های استاندارد کوتاه سواد سلامت TOHFLA ، خلاصه رفتارهای خودمراقبتی دیابت SDSCA و مقیاس خودکارآمدی دیابت CIDSاست. معیار ورود:تشخیص قطعی بیماری دیابت نوع 2،داشتن پرونده در واحد دیابت، تحت درمان دارویی بودن (قرص یا انسولین) ، دارا بودن شرایط جسمی وروانی مناسب برای پاسخگویی، تمایل به شرکت در مطالعه معیار خروج: ابتلاء به عوارض شدید بیماری دیابت، نداشتن شرایط جسمانی و روانی مناسب ، عدم تمایل به شرکت در مطالعه،غيبت در يک جلسه آموزشي يا بيشتر. مداخلات: مداخله آموزشی براساس تئوری خودکارآمدی طراحی و در چهار جلسه آموزشی 60 دقیقه ای در گروه آزمون اجرا می گرددو از روش های بارش افکار، پرسش و پاسخ , بحث گروهی استفاده می شود. بلافاصله و3ماه بعد از مداخله آموزشی پرسشنامه ها تکمیل می شوندوبا گروه کنترل مقایسه می شوند.متغیر های پیامد اصلی:تغییر درخودکارآمدی، سواد سلامت وخود مراقبتی است.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد