بررسی مقایسه ای تاثیر آموزش انفرادی و گروهی خودمدیریتی بر کیفیت زندگی مرتبط با سلامت افراد مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریوی

هدف از انجام این مطالعه مقایسه تاثیر دو روش آموزش انفرادی و گروهی خودمدیریتی بر کیفیت زندگی مرتبط با سلامت افراد مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریوی می باشد . جامعه پژوهش این مطالعه را 150 نفر از افراد مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریوی بستری در بخش های داخلی بیمارستانهای آیت الله کاشانی و هاجر (س) دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد که معیارهای ورود به مطالعه را دارند ، تشکیل می دهند .تخصیص نمونه ها به سه گروه به صورت غیرتصادفی و کنترل شده انجام می گیرد بدین منظور ابتدا نام سه گروه نوشته و بوسیله قرعه برداشته می شود و سپس بیماران به صورت مستمر به ترتیب در گروه های برداشته شده بوسیله قرعه قرار می گیرند ؛ بدین صورت که 50 بیمار اول در گروه کنترل قرار می گیرند ، سپس با فاصله یک هفته تا ترخیص آخرین نمونه در این گروه ،50 بیمار بعدی در گروه آموزش انفرادی و با فاصله یک هفته تا ترخیص آخرین نمونه در این گروه ، 50 بیمار آخر به گروه آموزش گروهی تخصیص می یابند . افراد گروه آموزش انفرادی به صورت تک به تک مورد آموزش به روش چهره به چهره قرار خواهند گرفت . افراد گروه آموزش گروهی بسته به تعداد افراد مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریوی همزمان در محیط پژوهش به صورت گروه های حداکثر هشت تا ده نفره نفره تحت آموزش به روش بحث گروهی قرار خواهند گرفت . افراد گروه کنترل فقط آموزش های رایج در بخش را دریافت می کنند . محتوای آموزشی هر سه گروه یکسان و شامل آموزش خودمدیریتی مخصوص بیماران مزمن انسدادی ریوی است . تعداد جلسات آموزشی شامل چهار جلسه یکساعته در روزهای متوالی خواهد بود . قبل از مداخله و سه ماه پس از مداخله ، کیفیت زندگی مرتبط با سلامت هر سه گروه با پرسشنامه سنت جورج سنجیده خواهد

بودجه تحقیقاتی دانشگاه علوم پزشکی ایران