کارآزمایی بالینی بررسی تاثیر آموزش تکنیک های تنظیم هیجان بر ناگویی خلقی و آمادگی اعتیاد در سربازان

مطالعه حاضر تأثیر آموزش تکنیک های تنظیم بر ناگویی خلقی و آمادگی اعتیاد را روی سربازان بررسی نمود. طراحی: این مطالعه کارازمایی بالینی با مراحل پیش‌آزمون و پس‌آزمون و پیگیری یک‌ماهه بود. روش: با مراجعه به پادگان و توزیع کردن پرسشنامه‌های آمادگی به اعتیاد و ناگویی خلقی بین 500 نفر از سربازان به شیوه در دسترس، تعداد 66 نفر از افرادی که نمرات آن‌ها بالا بود مشخص شد و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار داده شدند(گروه آزمایش=33 نفر و گروه کنترل=33 نفر). شرایط ورود و خروج شرکت‌کنندگان: ملاک‌های ورود به مطالعه: مذکر بودن؛ کسب نمره بالا در مقیاس آمادگی به اعتیاد(نمره بالاتر از 21) و ناگویی خلقی(نمره کلی بالاتر از 60) و موافقت به شرکت‌ در پژوهش بر اساس رضایت آگاهانه. ملاک‌های خروج از مطالعه: علایم روان‌پریشی؛ وجود سابقه ی سوءمصرف یا وابستگی به مواد در حال حاضر یا گذشته؛ وجود افکار خودکشی و افسردگی؛ دریافت هم زمان درمان روان پزشکی یا روان درمانی. مداخلات: گروه مداخله به مدت هشت جلسه آموزش تکنیک‌های تنظیم هیجان دریافت کردند ولی گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکردند. متغیرهای اصلی: آمادگی به اعتیاد و ناگویی خلقی.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله