تاثیر یک دوره فعالیت هوازی بر سطوح فاکتور رشد شبه انسولین 1 و هورمون‌های تیروئیدی زنان مبتلا به کم‌کاری تیروئید تحت‌بالینی

هدف مطالعه: هورمون فاکتور رشد شبه انسولین-1 بر فرآیندهای فیزیولوژیکی بدن تأثیر دارد، میزان فاکتور رشد شبه انسولین-1 در افراد مبتلا به کم‌کاری تیروئید تحت‌بالینی کاهش می‌یابد از این‌رو، هدف مطالعه حاضر بررسی تأثیر یک دوره فعالیت هوازی بر میزان فاکتور رشد شبه انسولین-1 زنان مبتلا به کم‌کاری تیروئید تحت‌بالینی می‌باشد. معیارهای کلیدی ورود: زنان 42-30 ساله مبتلا به کم‌کاری تیروئید تحت‌بالینی که بیماری آن‌ها از قبل مشخص شده بود، عدم ابتلا به بیماری خاص (بیماری‌های قلبی-تنفسی و دیابت)، مصرف منظم قرص لووتیروکسین سدیم 1/0 میلی‌گرم ساخت شرکت ایران هورمون (برای گروه دارو- فعالیت‌بدنی و کنترل)، عدم مصرف الکل و دخانیات، شرکت در جلسات ورزش ایروبیک برای هر دو گروه تجربی بود. معیارهای کلیدی خروج: ابتلا به بیماری کم‌کاری تیروئید آشکار، حاملگی. جمعیت مورد مطالعه و حجم نمونه‌ها: آزمودنی‌های این پژوهش زنان بیمار 42-30 ساله مبتلا به کم‌کاری تیروئید تحت‌بالینی بودند که بیماری آن‌ها از قبل مشخص ‌شده بود و تحت درمان قرار داشتند. با مراجعه به سالن‌های ورزشی سطح شهر و اطلاع‌رسانی، لیستی از افراد بیمار مبتلا به کم‌‍‌‌کاری تیروئید تحت‌بالینی که تحت‌ درمان بودند، تهیه گردید. از میان زنان بیماری که به صورت داوطلبانه برای شرکت در پژوهش اعلام آمادگی کردند تعداد 16 نفر که به‌طور منظم هفته‌ای 3 جلسه در نوبت عصر، فعالیت هوازی (ایروبیک) را زیر نظر مربی انجام داده‌ بودند و دارای معیارهای ورود به مطالعه بودند انتخاب شدند. از 16 نفر انتخابی تعداد 9 نفر که در کنار شرکت در فعالیت‌ ورزشی، قرص لووتیروکسین سدیم نیز مصرف می‌کردند در گروه دارو- فعالیت‌بدنی و تعداد 7 نفر که از بیماری خود آگاهی داشتند ولی قرص لووتیروکسین سدیم مصرف نمی‌کردند در گروه فعالیت‌بدنی قرار گرفتند.همچنین باید یادآور شد که با ریزش3 نفر از آزمودنی های این گروه تعداد نهایی به 4 نفر رسید و یک آزمودنی از گروه دارو- فعالیت‌بدنی نیز تا پایان در پژوهش شرکت نکرد بنابراین حجم آزمودنی‌های گروه دارو- فعالیت‌بدنی به 8 نفر و گروه فعالیت‌بدنی به 4 نفر تقلیل یافت. در ادامه تعداد 10 نفر از میان زنان بیمار تحت درمان داوطلب که هیچ‌گونه سابقه‌ شرکت در فعالیت‌های ورزشی نداشتند وتنها قرص لووتیروکسین سدیم مصرف ‌می‌کردند در گروه کنترل (10n=) قرار داده شدند. آزمودنی‌ها پس از اطلاع از فرآیند و نحوه انجام پژوهش، با رضایت کامل در این مطالعه شرکت کردند. مداخله مورد مطالعه و زمان آن: هر دو گروه که در فعالیت بدنی شرکت داشتند، با میانگین مدت زمان 5 ماه به‌طور منظم ورزش ایروبیک را به صورت 3 جلسه در هفته و هر جلسه به مدت یک ساعت در ساعت 16 بعداز ظهر انجام می‌دادند. برنامه تمرین شامل: 1) 10 دقیقه گرم‌کردن با حرکات ساده و شدت کم بود که در چند دقیقه آخر شدت فعالیت بیشتر می‌شد، 2) 40 دقیقه اجرای ورزش ایروبیک (حرکات موزون همراه با موسیقی) با یک دقیقه استراحت بعد از هر 20 دقیقه و 3) 10 دقیقه حرکات کششی و سردکردن بود. حرکات ایروبیک شامل زنجیره‌های حرکتی می‌شد که از وصل‌شدن حرکات کوچک‌تر تشکیل شده بودند که گاهی با استپ و گاهی بدون استپ اجرا می‌شدند. حرکات ایروبیک بیشتر روی عضلات بزرگ و چندمفصلی بدن به‌خصوص پاها متمرکز بود. در طی مدت مطالعه گروه دارو- فعالیت‌بدنی و کنترل به صورت منظم قرص لووتیروکسین سدیم 1/0 میلی‌گرم را مصرف می‌کردند. پیامدهای اولیه: نمونه خونی از ورید بازویی روی آرنج پس از 12-10 ساعت ناشتایی در ساعت 8 تا 9 صبح گرفته شد. برای حذف آثار موقت تمرین از آزمودنی‌ها خواسته شد 48 ساعت پیش از انجام نمونه‌گیری خونی از هر گونه فعالیت بدنی شدید خودداری کنند. برای اندازه‌گیری غلظت سرمی فاکتور رشد شبه انسولین-1، 5 میلی‌لیتر خون از هر فرد گرفته شد و به مدت 10 دقیقه و با سرعت 2500 دور در دقیقه سانتریفیوژ شد. سرم‌ها جدا و در دمای 20- تا 22- درجه سانتی‌گراد نگهداری شد. غلظت سرمی فاکتور رشد شبه انسولین-1 با استفاده از کیت IBL آلمان با حساسیت ng/mL 09/0 اندازه‌گیری شد.

محقق