کارآزمایی بالینی اثر تجویز سورفاکتانت از طریق کاتتر ظریف داخل تراشه (روش Insure) با انتوباسیون در حین تنفس خودبخودی در نوزادان نارس

هدف از مطالعه: مقایسه اثر تجویز سورفاکتانت از طریق کاتتر ظریف داخل تراشه (روش Insure) با انتوباسیون در حین تنفس خودبخودی در نوزادان نارس. طراحی: کارزآزمایی بالینی تصادفی شده به وسیله بلوک های تصادفی و یک سو کور شده می باشد. جمعیت مورد مطالعه: نوزادان نارس مبتلا به سندرم ديسترس تنفسي. معیارهای ورود: نوزادان نارس دچار سندرم دیسترس تنفسی؛ سن تولد کمتر از 32 هفته حاملگی؛ وزن تولد كمتر از 1500 گرم. معیارهای خروج: وجود آنومالی مادرزادی؛ نیاز به تهویه مکانیکی در بدو تولد؛ وجود بیماری زمینه ای در نوزاد (عفونت های مادرزادی، آسفیکسی، بیماری مادرزادی قلبی). حجم نمونه: 40 نفر. مداخله مورد مطالعه: درگروه مداخله در حالي كه نوزاد مشغول تنفس خودبخودي می باشد تحت تجویز 100 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن سورفاکتانت طي 3-1 دقيقه از طریق کاتتر ظریف داخل تراشه (روش Insure) قرار خواهدگرفت. در گروه كنترل نوزاد انتوبه شده و همان میزان سورفاکتانت را از طريق لوله تراشه حین تهویه با فشار مثبت دریافت خواهد کرد. پیامد مورد مطالعه: مقایسه اثر دو روش استفاده شده بر مدت زمان نیاز به تهویه مکانیکی، و میزان مرگ و میر نوزادان نارس 24 ساعت بعد استفاده از مداخله در دو گروه مورد مطالعه.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد