مقایسۀ اثر کینزیوتیپ عضلۀ گاسترکنمیوس بر خصوصیات ویسکوالاستیک و عملکرد سیستم عضلانی- اسکلتی حین پرش عمودی قبل و بعد از خستگی در افراد سالم با استفاده از مدل جرم-فنر-دمپر

هدف اصلی این مطالعه بررسی اثر استفاده از کینزیوتیپ بر خصوصیات ویسکوالاستیک و عملکرد سیستم عضلانی- اسکلتی حین پرش عمودی قبل و بعد از خستگی در افراد سالم است. در این مطالعه کینزیوتیپ بر روی عضلۀ گاسترکنمیوس استفاده خواهد شد. این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی و کور نشده است. دو گروه خانم ها و آقایان سالم 18 تا 35 ساله (هر گروه 25 نفر)، بدون سابقۀ جراحی یا آسیب ماندگار در اندام تحتانی و یا درد حین آزمون در این مطالعه شرکت خواهند کرد. آزمودنی ها در دو شرایط قبل از خستگی (با و بدون کینزیوتیپ) و بعد از خستگی (با و بدون کینزیوتیپ) بر روی دستگاه صفحه نیرو به صورت عمودی خواهند پرید. همگی این مراحل در یک جلسه اجرا خواهد شد. پروتکل خستگی این مطالعه شامل 5 مرحله بلند شدن روی پنجۀ پا به همراه استراحت فعال بین هر مرحله خواهد بود. در انتها متغیرهای مختلف مربوط به عملکرد پرش و متغیرهای ویسکوالاستیک سیستم عضلانی- اسکلتی از طریق آنالیز مولفه عمودی نیروی عکس العمل زمین و مدل بیومکانیکی جرم- فنر- دمپر (محاسبات ریاضی) محاسبه خواهد شد.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی ایران