میزان تاثیر تحریک مکرر مغناطیسی مغز از طریق جمجمه روی افراد مبتلا به اختلال خفیف شناختی

هدف از این مطالعه بررسی مقایسه اثر تحریک مکرر مغناطیسی مغز از طریق جمجمه بر روی اختلال شناختی خفیف ودارونما است و نمونه ها به حجم نمونه 16 نفر شامل مرد وزن مراجعه کننده به کلینیکهای مغز و اعصاب وابسته ببیمارستان فیروزگر و رسول اکرم میباشد که معیارهای ورود وجود اختلال خفیف شناختی بر اساس تستهای حداقل سطح ظرفیت شناختی بالای 24 ؛و ارزیابی شناختی مونترال بالای 26 است و معیار خروج ان وجود علل قابل درمان بیماری فراموشی (دمانس) است .مطالعه از نوع کارازمایی بالینی کنترل شده و کور نشده میباشد که از ابتدای مطالعه حجم نمونه به دو گروه به شکل تصادفی تقسیم شده و گروه اول تحت مداخله مورد نظر با القای امواج مغناطیسی مکرر روی منطقه خلفی وخارجی لوب فرونتال مغز قرار گرفته و گروه دوم تحت دارو نما قرار میگیرد. و همین دو گروه پس از هشت جلسه به ترتیب تحت دارونما و امواج مغناطیسی قرار میگیرند.که پیشگیری از تبدیل اختلال خفیف شناختی (mci)به بیماری فراموشی(دمانس) در ان با انجام تستهای ارزیابی شناختی مونترال و حداقل سطح ظرفیت شتاختی بررسی میشود.تستهای شناختی ذکر شده پس از جلسات هشت و شانزده انجام و با هم مقایسه میشوند.این تحقیق طی یک دوره تقریبی حدودا پنج ماهه انجام خواهد شد

دانشگاه علوم پزشکی ایران