بررسی مقایسه اثردو داروی داستینکس وکویناگولید در پیشگیری از سندرم تحریک بیش از حد تخمدان

1) هدف: این مطالعه به منظور بررسی مقایسه ای اثر دو داروی داستینکس و کویناگولید در پیشگیری از سندرم تحریک بیش از حد تخمدان انجام می شود. 2) طراحی: این مطالعه روی 126 بیمار20-40 ساله مراجعه کننده به مرکز تحقیقات ناباروری شهید بهشتی که تحت درمان با تلقیح داخل سیتوپلاسمی اسپرم قرار گرفته و از نظر سندرم تحریک بیش از حد تخمدان در ریسک هستند، انجام می شود. 3) نحوه انجام: بیماران تحت پروتکل تحریک گنادوتروپین با آنتاگونیست GnRH واستفاده از ریکامبیننت FSH قرارمی گیرند. سپس بعد از5 روز تحریک،سونوگرافی انجام می شود و درصورت فولیکول بالای 14 میلی متر آنتاگونیست GnRH (Orgalotrone یا Cetratide) روزانه به میزان 0.25 میلی گرم تزریق وتا روز تزریق اگونیست GnRh که به عنوان LH Surge داده می شود،ادامه می یابد. افرادی که در روز تجویز اگونیست GnRh بیش از 20 فولیکول دارند، وارد مطالعه می شود. در همان روز میزان استرادیول و غلظت خون اندازه گیری می شود. در این مطالعه بیماران به طور تصادفی به دو گروه تقسیم می شوند و در گروه اول شامل 63 بیمار 0.5 میلی گرم داستینکس روزانه به مدت یک هفته از روز برداشت اووسیت تجویز می شود و در گروه دوم شامل 63 بیمار 75 میلی گرم کویناگولید روزانه به مدت یک هفته تجویز می شود. سپس بیماران از نظر علایم سندرم تحریک بیش از حد تخمدان در روز های 3 و 6 بررسی می شوند و از نظر شدت آن طبق علایم بالینی و معیارهای ازمایشگاهی، میزان بستری شدن، نیاز به تخلیه مایع آسیت، طبقه بندی و مقایسه می شوند. 4) شرایط ورود وخروج اصلی شرکت کنندگان: معیارهای ورود شامل بیماران 40 -20 ساله در ریسک OHSS که بیش از 20 فولیکول دارند و معیارهای خروج بیمار شامل: مشکلات قلبی; سابقه سنکوپ; بیماریهای آندوکرین و متابولیک و فشار خون می باشد. 5) مداخلات: گروه اول داستینکس 0.5 میلیگرم روزانه به مدت 7 روز از روز برداشت تخمک و گروه دوم داروی کویناگولید 75 میلیگرم روزانه خوراکی به مدت 7 روز از روز برداشت تخمک داده می شود. 6) متغیرهای پیامد اصلی: تهوع واستفراغ; اتساع شکم; تغلیظ خون; آسیت

مرکز تحقیقات ناباروری دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی بیمارستان شهدا