بررسي اثر بخشي حب شبیار بر درمان فشار داخل چشمی بیماران مبتلا به گلوکوم زاویه باز: یک مطالعه کارآزمایی بالینی دو سو کور

این مطالعه یک کارآزمایی بالینی کنترل شده تصادفی دو سو کور می باشد که براساس معیارهای ورود به مطالعه و خروج از مطالعه؛ بیمارانی که دارای گلوکوم زاویه باز با فشارچشم 21-11 میلی متر جیوه و رضایت به مطالعه هستند و در صورتیکه گلوکوم زاویه بسته، بیماریهای کرون و کولیت اولساتیو، هموروئید نداشته و از دارو های سیستمیک تداخل کننده با فشار چشم استفاده نکنند و نیز خانمهای که باردار نباشندف وارد مطالعه خواهند شد. در این مطالعه پنجاه نفر بیمار مبتلا به گلوکوم زاویه باز با فشارداخل چشمی بین 21-12 میلی متر جیوه که توسط متخصص چشم پزشک ارجاع خواهند شد یا توسط گروه پژوهشگر با استفاده از فراخوان و ارائه اطلاعات کافی و اخذ رضایت آگاهانه دعوت خواهند شد، پس از کسب رضایت آگاهانه بصورت راندوم وارد مطالعه خواهند شد. نحوه تخصیص تصادفی با استفاده از جدول اعداد بوده که بیماران در دو گروه مداخله( 25 نفر گروه دریافت کننده حب شبیار) و گروه کنترل( 25 نفرگروه دریافت کننده دارونما) قرار خواهند گرفت. در این مطالعه که بیماران به دو گروه 25 نفره (Balanced Block Randomizaation) تقسیم می شوند. پس از ثبت مشخصات دموگرافیک و تطابق با معیارهای ورود و خروج، بیماران وارد مطالعه شده و در ابتدا فشار اولیه چشم با تونومتر گلدمن اندازه‌گیری و ثبت شده و برای گروه کنترل به تعداد 25 نفر از بیماران بر حسب فشار چشمی اولیه درمان متداول (قطره تیمولول هر 12 ساعت ) بعلاوه دارونما شروع میگردد. در گروه مداخله به تعداد 25 نفر از بیماران، علاوه بر درمان متداول (قطره تیمولول هر 12 ساعت )حب شبیار به صورت روزانه یک عدد قبل از خواب شروع می گردد . در واقع بهمراه داروی تیمولول به یک گروه حب شبیار و گروه دیگر دارونما به مدت یک ماه داده می شود و پس از یک ماه فشار چشم با تونومتر گلدمن گرفته می شود. پس از آن، مجددا به مدت یک ماه دیگر دارو و دارونما در دو گرو مورد مطالعه شروع و پس از این مدت دوباره فشار چشم اندازه گیری و ثبت می‌گردد.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی تبریز