بررسی اثر سرم نانو هیدروکسی آپاتیت و دو تکنیک پولیش و پرداخت متفاوت بر کاهش تغییر رنگ مینای دندان پس از پایان درمان ارتودنسی در بیماران درمان جامع ارتودنسی; یک کارآزمایی بالینی تصادفی.

درمان ارتودنسی می تواند منجر به اثرات جانبی بر روی سطوح مینای دندان شود که به صورت از دست رفتن مینا در اثر اچینگ، تغییرات سطحی مینا و ترک های ریز و خراش هایی که در طی روش های دباندینگ و پاکسازی نهایی ایجاد می شوند، ظاهر می شود. علاوه بر این عوامل آشکار، سایش سطحی مینا که بواسطه اعمال بعد از درمان ارتودنسی و روش های تمیز کردن سطح مینا ایحاد می شود می تواند منجر به جذب مواد رنگی بیشتری شود. در اين مطالعه، بیست بيمار با درمان ارتودنسي بدون کشیدن و بهداشت قابل قبول، از نظر تغییر رنگ مینا پس از دباندینگ ارتودنسي مورد ارزيابي قرار خواهند گرفت. دو متغیر برای این کارآزمایی بالینی تصادفی وجود دارد: ده روز استفاده از نانو هیدروکسی آپاتیت در سطح مینا درطی ده روز اول پس از پایان ارتودنسی و تکنیک های مختلف پولیش مینا در مرحله برداشت رزین طی پروسه ی دباندینگ. استفاده از فرز کاربید به تنهایی، به عنوان روش متداول، و استفاده ترکیبی از فرز کاربید و دیسک های سافلکس با یکدیگر مقایسه خواهند شد. تعیین رنگ مینا با استفاده از اسپکتروفتومتری در سه نوبت مورد ارزیابی قرار می گیرد. بلافاصله پس از دباندینگ, دو و در نهایت چهار ماه پس از دباندینگ. هدف این مطالعه بررسی اثر سرم نانو هیدروکسی آپاتیت و تکنیک های مختلف فینیشینگ و پولیشینگ بر تغییرات رنگ مینایی می باشد که تحت تاثیر اعمال دباندینگ پس از درمان جامع ارتودنسی قرار گرفته است، با استفاده از اسپکتروفوتومتر.

دانشگاه علوم پزشکی شیراز