بررسی تاثیر آموزش خودمراقبتی بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به پارکینسون مراجعه کننده به درمانگاه امام رضا(ع) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز در سال 1396

هدف مطالعه: تعیین تاثیر آموزش خودمراقبتی بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به پارکینسون مراجعه کننده به درمانگاه امام رضا(ع) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز 1396 طراحی انجام مطالعه: کمی، کاربردی، توصیفی غیر آزمایشی، علی-مقایسه ای، پیمایشی، تصادفی معیارهای ورود به مطالعه:بیماران با تشخیص اولیه پارکینسون که توسط پزشک متخصص مغز و اعصاب مورد تایید قرار گرفته باشد و دارای معیار تشخیصی UK Parkinson Disease Society باشند؛ بیمارانی که شدت بیماری آنها با استفاده از مقیاس استاندارد Hoehn and Yahr در مرحله 1 تا 4 باشد؛ عدم ابتلا به دمانس با استفاده از تست تشخیصی MMSE. معیار خروج از مطالعه: شرایط یا بیماری هایی که منجر به تغییر در عملکرد فیزیکی فرد می شود به طوری که توانایی فعالیت خود مراقبتی نداشته باشد. جمعیت مورد مطالعه: کلیه بیماران مبتلا به پارکینسون با استفاده از معیار تشخیصی UK Parkinson Disease Society مراجعه کننده به درمانگاه امام رضا(ع) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز در سال 1396 حجم نمونه: 76 مداخله مورد مطالعه: آموزش خودمراقبتی به بیماران پارکنسونی با تقسیم گروه مداخله به چهار گروه کوچک تر و شرکت دادن هر یک از گروه ها در شش جلسه آموزشی 45 دقیقه ای در طی شش هفته با اهداف ارتقای دانش و آگاهی بیماران از بیماری و عوارض ناشی از بیماری، توانمند سازی و تقویت توانایی های بیماران در جهت خودکفا ساختن آنان برای مراقبت از خود و سازگاری بیماران با تغییرات ایجاد شده در وضعیت جسمی و عملی آن ها، که به صورت یک روز در هفته برگزار میگردد. در نهایت 1 ماه و 2ماه پس از اجرای برنامه آموزشی پرسشنامه کیفیت زندگی بیماران پارکینسونی توسط نمونه ها تکمیل می گردد. زمان مداخله: 14 هفته پیامد اولیه: کیفیت زندگی بیماران پارکینسونی

دانشگاه علوم پزشکی شیراز