بررسی کلینیکی تاثیر تزریق انفیلتراسیون سدیم بیکربنات درمیزان موفقیت بلاک عصب آلوئولار تحتانی در دندانهای مولراول با پالپیت برگشت ناپذیر علامت دار

هدف از این کارآزمای بالینی فاز 2 تک مرکزی آینده نگر تصادفی دو سو کور، بررسی کلینیکی تاثیر تزریق انفیلتراسیون سدیم بیکربنات 8.4 % درمیزان موفقیت بلاک عصب آلوئولار تحتانی در دندانهای مولراول با پالپیت برگشت ناپذیر علامت دار در مقایسه با تزریق انفیلتراسیون آب مقطر به عنوان پلاسبو در دندان های مشابه بود.تعداد 100 بیماربالای 18 سال که از نظر پزشکی سالم بودند و دارویی طی 24 ساعت گذشته مصرف نکرده بودند با تشخیص پالپیت برگشت ناپذیر علامت دار بوسیله تست سرما در دندان های مولر اول مندیبل انتخاب شدند. بیماران و پزشک از نوع ماده موجود در تزریق انفیلتراسیون انجام شده بی اطلاع بودند در نتیجه مطالعه دو سو کور در نظر گرفته می شود.در گروه اول(گروه بافر شده) قبل از تزریق بلاک آلوئولار فک پایین ، میزان 0.7 ml سدیم بیکربنات 8.4 % همراه با 0.3 میلی لیتر لیدوکائین (جهت کاهش درد حین تزریق) توسط سرنگ همیلتون خارج و همین مقدار از محلول آب مقطر و داروی بی حسی آماده کرده و در ناحیه دیستال مولر دندان مولر اول مندیبل به صورت انفیلتراسیون تزریق گردید. پس از گذشت 15 دقیقه در صورت عدم ایجاد بی حسی گوشه لب پایین 3.8 میلی لیتر محلول لیدوکائین 2% همراه با اپی نفرین 1.80000 به صورت2 بلاک عصب آلوئولار تحتانی به هر یک از بیماران تزریق شد.15 دقیقه پس از تزریق دوم و در صورت حصول بی حسی لب پایین حفره دسترسی زده شد .موفقیت به صورت عدم درد یا درد خفیف حین تهیه حفره دسترسی یا اینسترومنت کردن بر مبنای نمودار هف پارکر تعریف شد.

دانشگاه علوم پزشکی اصفهان