بررسی تاثیر روش شاک ویو خارج بدنی در کاهش درد و بهبود عملکرد بیماران مبتلا به درد مزمن تاندون آشیل: یک کارآزمایی بالینی تصادفی

هدف: بررسی تاثیر روش شاک ویو در درمان درد مزمن تاندون آشیل معیارهای ورود: حداقل شش ماه درد و حساسیت در تاندون آشیل؛ وجود یک ناحیه متورم و دردناک در تاندون آشیل؛ درد با پلانتارفلکشن در مچ پا؛ درد در وضعیت تشدید شده دورسی فلکشن در مچ پا معیارهای خروج: دریافت ESWL در 6 ماه گذشته؛ تزریق موضعی استروئید در 3 ماه گذشته؛ وجود بیماریهای همراه نظیر پلی نوروپاتی ها؛ عدم تمایل بیمار به ادامه درمان؛ استفاده از روش های درمانی دیگر؛ تغییر برنامه درمانی بر اساس نظر پزشک این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی دو سویه کور میباشد. حجم نمونه: ۴۰ نفر از بیماران مراجعه کننده به کلینیک طب فیزیکی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان که در دو گروه 20 نفره تقسیم شدند مداخله: شاک ویو هفتگی برای ۴ هفته برای گروه مداخله و شاک ویو بدون انرژی برای گروه شاهد پیامد مورد انتظار: کاهش درد و بهبود عملکرد که با مقیاس VAS و AOFAS اندازه گیری میشود. نحوه کور سازی: یک گروه شاک ویو با انرژی مد نظر و گروه دیگر شاک ویو با انرژی صفر دریافت میکند به این صورت که پروب شاک ویو روی پاشنه قرار گرفته و صدای شاک ویو پخش می شود و انرژی صفر می باشد. در زمان انجام آنالیزها پژوهشگر بدون اطلاع از اینکه کدام گروه a و b کدام درمان را دریافت کرده داده ها را جمع آوری میکند. ضمنا درمان کانزرواتیو دارویی و حرکات اصلاحی در طول طرح برای هر دو گروه انجام می شود.

معاونت پژوهشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان