اثربخشی رفتاردرمانی شناختی در ترکیب با دارودرمانی بر روی علایم و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به بیماری اسکیزوفرنیا

پژوهش حاضر یک پژوهش از نوع پیش آزمون-پس آزمون خواهد بود که در ابتدا از میان بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا 20 تا 50 سال دارای حداقل مدرک سوم راهنمایی و بدون بیماری جسمی و نورولوژیک مراجعه کننده به بیمارستان روزبه که بر اساس مصاحبه ساختاریافته SCID و تشخیص روانپزشک تشخیص گذاری برای آنها انجام شده بعد از کسب رضایت اگاهانه وارد مطالعه خواهند شد. بیماران با سابقه سوء مصرف مواد از پژوهش خارج خواهند شد. حجم نمونه با توجه به روش نمونه گیری میتنی بر هدف و بر اساس نمونه در دسترس انتخاب خواهد شد.تعداد نمونه 5 نفر خواهد بود که با در نظر گرفتن ریزش احتمال نمونه 3 نفر باشد.بیماران از بین مراجعه کنندگان سرپایی به درمانگاه بیمارستان روزبه اتخاب می شوند. درمرحله پایه ابزارهای پژوهش که شامل: مقیاس IS: درجه بینش بیمار به تکمیل درمان و بیماری و علائم شان/مقیاس PANSSجهت علائم مثبت و منفی اسکیزوفرنیا :GAFسنجش عملکرد کلی بیماران، مقیاس QOLI:پرسشنامه کیفیت زندگی بیماران سازمان جهانی بهداشت. توسط بیماران تکمیل خواهد شد سپس مداخله شناختی رفتاری بر اساس پروتکل کتاب (نیکولا رایت) به شکل فردی هر هفته 2 جلسه به تعداد 14 تا16 جلسه جهت بیماران انجام خواهد شد که توسط رزیدنت روانپزشکی وبه شکل فردی انجام خواهد شد ، جلسات ضبط و توسط متخصص رفتار درمانی شناختی سو پرویژن شود.. تتها فایل هابی صوتی ثبت شده تا پایات جلسات و یعد از گرفتن سوپرویژن نگهداری خواهند شد . و تنها درمانگر و سوپر وایزر یه ان دسترسی خواهند داشت .بعد از پایان جلسات رفتاردرمانی شناختی مجددا ابزار مورد پزوهش در بیماران اجرا خواهدشد و درپایان فالواپ 3 ماهه این بیماران نیز مجددا این ایزارها توسط بیماران تکمیل خواهد شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران