مقایسه تاثیر گرانیسترون و دگزامتازون بر درد تزریق پروپوفول وریدی

این مطالعه آینده نگر دو سو کور تصادفی موردی شاهدی تاثیر گرانیسترون و دگزامتازون را بر روی کاهش درد ناشی از تزریق وریدی پروپوفول را بررسی و مقایسه می کند. شرایط ورود: جامعه متخصصین بیهوشی امریکا دارای وضعیت فیزیکی کلاس 1 و 2؛ جراحی دیلاتاسیون و کورتاژ؛ افراد 20 تا 50 سال. شرایط خروج: بیماران با سابقه هر گونه حساسیت به پروپوفول و یا آنتاگونیست های گیرنده 5 هیدروکسی تریپتامین 3 یا دگزامتازون؛ بیمارانی که هر گونه دارو جهت بی دردی و یا آرامبخشی در 24 ساعت گذشته دریافت کرده اند؛ بیماری شدید روحی روانی؛ بیماری عصبی عضلانی؛ بیماری قلبی، فشار خون کنترل نشده؛ بیماری کلیوی و کبدی؛ تشنج و اندکس توده بدنی بالای 30؛ مصرف هرگونه دارو بصورت مزمن؛ سابقه آلرژی به مصرف دگزامتازون؛ اختلالات گوارشی؛ سابقه پوکی استخوان؛ سابقه دیابت 141 بیمار زن که هر کدام بطور بر اساس جدول تصادفی 5 میلی لیتر سالین، 1 میلی گرم (5 میلی لیتر) گرانیسترون، و 15/0 میلی گرم برای هر کیلو گرم وزن بدن (5 میلی لیتر) دگزامتازون بصورت وریدی بعد از جلوگیری از تخلیه وریدی در بازو ، تزریق خواهد شد. بعد از آن 5/0 میلی گرم برای هر کیلوگرم وزن بدن پروپوفول تزریق خواهد شد. نمره درد بر اساس اظهارات بیمار، تغییرات چهره، کشیدن دست بلافاصله بعد از تزریق پروپوفول اندازه گیری خواهد شد. پارامترهای همودینامیک، سچوریشن اکسیژن 1، 3، 5 و 10 دقیقه بعد از تزریق پروپوفول اندازه گیری خواهد شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه