كارآزمايي باليني بررسي تاثير وجود همراه بر ميزان اضطراب حين زايمان و تمايل به شيردهي مادران نخست زا مراجعه كننده به بيمارستان ايران ايرانشهر

هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر وجود همراه بر ميزان اضطراب طي زايمان وتمايل به شيردهي مادران نخست زامی باشد. طراحي: این مطالعه یک کار آزمایی بالینی است که بر روی 210 مادر نخست زا ی 35-18 ساله واجد شرایط که از جمعیت خانمهای نخست زای مراجعه کننده به بیمارستان ایران ایرانشهرانتخاب شدند و با گزینش تصادفی در دو گروه 105 نفری با همراه و بدون همراه قرار گرفتند انجام شد. نحوه انجام: واحدهای پژوهش در دوگروه از اتساع 3 سانتی متر دهانه رحم در مرحله اول زایمان پذیرش شده و در ابتدا پرسشنامه اشپیل برگرجهت سنجش میزان اضطراب موقعیتی آنان توسط پرسشگر كه اطلاعي از نحوه نمره دهي ميزان اضطراب نداشت و فقط آن را علامت مي زد تکمیل گردید، سپس مجددا اين پرسشنامه در اتساع 6-8 سانتی متر دهانه رحم توسط پرسشگر تكميل شد.در گروه مورد ، همراه به دلخواه خود و تمایل مادر از بدو ورود تا یک ساعت پس از زایمان کنار او می ماند و زائو را تشویق ،دلداری و نوازش می کرد. مراقبتهای مامایی برای دو گروه یکسان بود و فرم مشاهده زایمان شامل مدت زایمان، آپگار و وزن نوزاد و زمان شروع شیر دهی وسایر اطلاعات مر بوطه توسط پرسشگر تکمیل شد. امتياز بندي نمره اضطراب آشكار طبق استاندارد سنجش اشپيل برگر توسط پژوهشگر به طور كلي در پايان نمونه گيري انجام شد و در پايان اطلاعات جمع آوري شده به صورت كد بندي و عدد توسط فردي كه هيچ اطلاعي از پژوهش نداشت وارد كامپيوتر شده .تجزیه وتحلیل اطلاعات جمع آوری شده با نرم آفزار spssوآزمونهای آماری تي تست وكاي دو و آناليز واريانس توسط همكار امار انجام شد. شركت كنندگان : شرايط ورود : مادران نخست زا در حاملگي 38-42 هفته بدون مشكل مامايي و جراحي داخلي. تمايل به شركت در مطالعه. تك قلو. شرايط خروج : زايمان سزارين وغير طبيعي .جنين غير طبيعي و درشت.داشتن بيماري اعصاب و روان تحت درمان. حاملگي پرخطر. پارگي زودرس پرده ها. واژه های کلیدی: همراه ، زایمان ، اضطراب ، شیردهی

دانشگاه علوم پزشكي زاهدان