کارآزمایی بالینی اثر اکسی توسین و میزوپروستول زیرزبانی در القاء زایمان در پارگی زودرس کیسه آب تا شروع فاز فعال زایمان در حاملگی ترم

هدف از مطالعه: مقایسه اثر اکسی توسین و میزوپروستول زیرزبانی در القاء زایمان در پارگی زودرس کیسه آب تا شروع فاز فعال زایمان در حاملگی ترم. طراحی: کارزآزمایی بالینی تصادفی شده به وسیله بلوک های تصادفی و کور نشده می باشد. جمعیت مورد مطالعه: زنان حامله با سن حاملگي بالاي 37 هفته و پارگي زودرس کيسه آب که هنوز دردهاي زايماني در آن ها شروع نشده است. معیارهای ورود: پارگي زودرس کيسه آب بعد از 37 هفته؛ عدم شروع فاز فعال زايماني؛ بيشاپ اسکور کمتراز 6؛ پرزانتاسيون سفاليک (ورتکس)؛ حاملگي تک قلو؛ عدم وجود علايم باليني يا آزمايشگاهي کوريو آمنيونيت قبل از شروع مداخله؛ وضعيت اطمينان بخش قلب جنين. معیارهای خروج: سابقه اسکار قبلي روي رحم؛ پلاسنتا پرويا؛ وضعيت غيراطمينان بخش قلب جنين؛ پرزانتاسيون غيرسفاليک؛ حساسيت به ميزوپروستول؛ سابقه گلوکوم برای مصرف کنندگان میزوپروستول؛ تمام زناني که کنترانديکاسيون زايمان واژينال دارند (تنگی لگن و هرپس ژنيتال و....)؛ پاريته بيشتر يا مساوي 5. حجم نمونه: 86 نفر. مداخله مورد مطالعه: درگروه مداخله 10 واحد اکسي توسين در يک ليتر سرم رينگر لاکتات و يا نرمال سالين تا زماني که انقباضات مناسب زايماني ايجاد شود. در گروه کنترل ‌25 ميکروگرم ميزوپروستول به صورت زير زباني هر 4 ساعت تا حداکثر 6 دوز تجويز مي شود. پیامد مورد مطالعه: مقایسه اثر دو دارو در فاصله زماني تجویز دارو تا شروع القاء زايمان، شروع القاء زايمان تا خروج جنين و بین اتساع کامل سرویکس تا خروج جنین به دقیقه.

معاونت پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي مشهد