تاثیراستفاده از Taping طولانی مدت مچ پا بر ثبات پاسچرال و عملکردی در بیماران مبتلا به سکتۀ مغزی مزمن

بیماری سکتۀ مغزی باعث پیشرفت سریع آسیب عملکردی مغز به علت اختلال در خونرسانی مغز می شود که خود منجر به ناتوانی طولانی مدت افراد بالغ می گردد. این بیماری همچنین منجر به ضعف و عدم تعادل عضلانی، کاهش کنترل پاستچر، اسپاستی سیتی عضله و کنترل ارادی ضعیفی می گردد. بازماندگان این بیماری بویژه مشکل در کنترل تعادل و پاستچر برای ایستادن دارند که توسط پاستچر نامتقارن و ایمبالانس غیرنرمال بدن و نقص در انتقال وزن حاصل می شود و این فاکتورها دربهبودی ضعیف توانایی فانکشنال و افزایش خطر افتادن افراد دخیلند. بعلاوه این حوادث تاثیر مهمی در راه رفتن فرد خواهد داشت مطالعات زیادی تلاش به تصحیح و کنترل این مشکلات نمودند و هدف این مطالعه بررسی اثر تیپینگ طولانی مدت مچ پا بر شاخص های تعادلی پاسچرال و عملکردی در بیماران مبتلا به سکتۀ مغزی می باشد. دراین مطالعه که نمونه گیری راحت از بیماران دردسترس کلینیک دانشگاه خواهد بود. 15 بیمار سکتۀ مغزی مزمن در هر دو گروه مداخله و کنترل شرکت خواهند کرد،که 6 ماه از زمان ابتلا به بیماریشان گذشته باشند وقادر به راه رفتن به اندازه 10 متر بصورت مستقل باشند. 15 نفر در گروه کنترل از نظر سن و جنس با گروه مداخله جور خواهند شد. سپس شاخص های تعادلی پاسچرال و عملکردی به ترتیب توسط دستگاه بایودکس تعادل و آزمونهای عملکردی تعادلی مورد ارزیابی قرار می گیرند.

دولتی