اثربخشی درمان مبتنی بر رابطه والد- کودک (CPRT) بر کاهش شدت علائم و نشانه‌های اختلال اضطراب جدایی کودکان

هدف مطالعه: بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر رابطه والد- کودک (CPRT) بر کاهش اضطراب جدایی از طریق کاهش تنیدگی مادران و افزایش خودکارآمدی مادران و بهبود رابطه مادر و کودک بوده است. طراحی انجام مطالعه: مداخله‌ای، اختصاص غیر تصادفی به گروه‌های مداخله و کنترل، کور نشده، عدم دارونما. روش انجام مطالعه شامل: الف جمعیت موردمطالعه: شامل مادران کودکان 4-7 ساله مقطع پیش‌دبستانی و پایه اول ابتدایی شهر زنجان بود. نمونه پژوهش حاضر 24 نفر از مادران کودکانی که تشخیص اختلال اضطراب جدایی داشتند بود. شرایط عمده ورود به مطالعه: داشتن سن 6 تا 7 سال برای کودک، داشتن حداقل تحصیلات سوم راهنمایی برای مادران، کسب نمره 8 و بالاتر برای کودکان بر اساس پرسشنامه CSI-4. شرایط عمده خروج از مطالعه: بیماری روانی شدید مادر، وجود بیماری روانی هم‌زمان در کودک، تحصیلات زیر سوم راهنمایی برای مادران. ب-مداخله یا مداخلات موردمطالعه: در این پژوهش برای انجام مداخله از آموزش گروهی درمان (بازی‌درمانی) مبتنی بر رابطه والد- کودک به‌صورت 10 جلسه دوساعته استفاده شد. ج- زمان مداخله دوماه طول کشید. د- پیامد اولیه یا پیامدهای موردمطالعه: اثربخشی درمان مبتنی بر رابطه والد- کودک (CPRT) بر کاهش اضطراب جدایی از طریق کاهش تنیدگی مادران و افزایش خودکارآمدی مادران و بهبود رابطه مادر و کودک بوده است.

دولتی- معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان