تاثیر 12 هفته تمرینات هوازی، قدرتی و ترکیبی بر تغییر پذیری ضربان قلب(HRV) و برخی ویژگیهای ساختاری قلب مردان دیابتی نوع 2 مبتلا به نوروپاتی محیطی

هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر دوازده هفته تمرینات هوازی، قدرتی و ترکیبی بر تغییر پذیری ضربان قلب و برخی ویژگیهای ساختاری قلب مردان دیابتی نوع 2 مبتلا به نوروپاتی محیطی می باشد. طراحی: 60 مرد دیابتی مبتلا به نوروپاتی محیطی بصورت تصادفی به چهار گروه کنترل(15 نفر)، تمرین هوازی(15 نفر)، تمرین مقاومتی(15 نفر) و تمرین ترکیبی(15 نفر) تقسیم شدند. شرایط عمده ورود به مطالعه: دامنه سنی 30 تا70 سال؛ داشتن بیماری دیابت نوع 2 به مدت بیش از3 سال؛ میزان HbA1c برابر 5/6 و بالاتر؛ میزان قند ناشتا (FBS) برابر 126 میلی گرم در دسی لیتر و بالاتر؛ قند دو ساعته (GTT) برابر 200 میلی گرم در دسی لیتر و بالاتر؛ عدم فعالیت ورزشی منظم؛ عدم منع پزشکی از فعالیت ورزشی. شرایط عمده خروج از مطالعه: بیماریهای قلبی عروقی، سرطان، و ...؛ موارد مشکوک قلبی؛ شاخص توده بدنی بیش از 40 کیلوگرم بر متر مربع؛ حضور نامنظم در تمرینات. گروه های تجربی به مدت دوازده هفته و هر هفته برای سه جلسه طبق برنامه تمرینی با شدت و مدت تعریف شده(طبق پروتکل استاندارد) به تمرین می پردازند. گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نمی کند. در پایان ماه سوم مجدداً تست های NCV، HRV، ویژگیهای عملکردی و ساختاری قلب، هماتولوژی، بیوشمی، VO2MAX و ترکیب بدنی انجام می پذیرد. آزمودنی ها به مدت یک ماه دوره بی تمرینی را سپری می کنند و برای مطالعه اثر بی تمرینی، مجددا برخی تست های مذکور اخذ می شود. تمرینات ورزشی بعنوان متغیرهای مستقل و تغییرپذیری ضربان قلب و ویژگیهای عملکردی و ساختاری قلب بعنوان متغیرهای وابسته می باشند.

محقق