کارآزمایی بالینی تصادفی مقایسه میزان موفقیت دو روش ابزاری (بالون دیلاتور با دیلاتاسیون به کمک امپلاتز) در جراحی از راه پوست سنگ کلیه با هدایت سونوگرافی ( بدون اشعه)

(1) اهداف: در این مطالعه دو روش دیلاتاسیون برای ورود به سیستم تحت هدایت سونوگرافی به تنهایی شامل روش امپلاتز و بالون دیلاتور را از نظر موفقیت و عوارض مقایسه می کنیم. (2) طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی دو سو کور (3) نحوه انجام: در همه بیماران بعد از ورود به سیستم به کمک سوزن شیبا گاید وایر نوک J ۰.۰۳۵ اینچ وارد سیستم می شود. سپس مسیر با کمک دیلاتور سریال تا ۱۱ فرنچ دیلاته شده بعد در گروه اول به کمک امپلاتز دیلاتاسیون صورت می گیرد و در گروه دوم به کمک بالون دیلاتاسیون انجام گرفته و شیت در سیستم تعبیه میشود. یک نفر از پرسنل اتاق عمل که نسبت به روش کور می باشد زمان های مراحل مختلف را به صورت جداگانه ثبت می کند. در بخش طی مدت بستری و نیز در پیگیری بیمار یک نفر پزشک که وی نیز از روش دیلاتاسیون اطلاع ندارد عوارض را براساس طبقه بندی کلاوین ثبت خواهد کرد. (4) شرکت کنندگان: ۶۰ بیمار کاندید PCNL با کمک سونوگرافی به صورت تصادفی به دو گروه مطالعه تقسیم می شوند. کلیه بیمارانی که کاندید عمل PCNL هستند شامل بیماران با سنگ های شاخ گوزنی ، سنگ های منفرد کالیس (در یک یا دو کالیس) و سنگ های منفرد لگنچه وارد مطالعه خواهند شد. بیماران با سنگ های متعدد پراکنده در کالیس های مختلف وارد مطالعه نمی شوند . (5) مداخلات: دیلاتاسیون در گروه اول به کمک امپلاتز ودر گروه دوم به کمک بالون صورت می گیرد. (6) متغیر های پیامد اصلی : زمان جراحی و عوارض جراحی و موفقیت جراحی

دانشگاه علوم پزشکی کرمان