کارآزمایی بالینی اثر کلاس آموزشی مهارتهای ارتباطی به خانواده سالمندان بر میزان پدیدآورندگی سالمندان

هدف از این مطالعه، بالا بردن میزان استقلال و پدیدآورندگی سالمندان با آموزش مهارت ارتباطی به خانواده آن ها می باشد که بصورت مداخله ای دو گروهی از نوع پیش آزمون - پس آزمون می باشد. سالمندان باید از نظر فیزیکی فعال باشند و توانایی انجام کار های روزانه را بدون وابستگی به دیگران داشته باشند تا بتوانند در مطالعه شرکت کنند. و در صورت فوت نمونه های مورد پژوهش در طول مطالعه ؛ عدم شرکت در جلسه آموزشی بیش از یک جلسه ؛ داشتن بیماریهای جسمی با شرایط ناپایدار (سکته مغزی و قلبی که منجر به فلج شده باشد و پارکینسون، آلزایمر )؛ یماریهای مزمن مثل دیابت کنترل نشده و نقص های مادرزادی شدید و اختلالات عضلانی اسکلتی محدود کننده؛ داشتن بیماریهای روحی روانی غیر قابل کنترل؛ عدم تمایل اعضاء خانواده برای شرکت در مطالعه از مطالعه خارج می شود.60 نمونه از سالمندان 60 سال و بالاتر و خانواده آنها بصورت تصادفی انتخاب می شوند و بعد از انجام پيش آزمون در دو گروه كنترل و آزمايش قرار مي گيرند. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه پدیدآورندگی لویولا می باشد که توسط سالمندان پر می شود. و طی 7 جلسه آموزش گروهی (هفته ای 2 جلسه 30 تا 40 دقیقه ای) پیرامون موضوعات سالمندی و تغییرات روحی، نقش روابط خانواده در سلامت سالمند، اصول ارتباط با سا لمند، ارتباط اجتماعی و سیستمهای حمایتی، مهارتهای ارتباطی و راههای ارتقاء آن، موانع ارتباطی درسالمندان و مقابله با آن دريافت مي كنند. بعد از پایان آموزش ها پس آزمون توسط خانواده ها و سالمندان انجام مي شود. و بعد از یک ماه پس آزمون گرفته می شود و میزان پدیدآورندگی سالمندان بر اساس آموزش مهارت ارتباطی به خانواده ها اندازه گیری می شود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز.