بررسی اثر درمان ترکیبی لیزر تخریبی دی اکسید کربن حاشیه ضایعات و اشعه ماوراء بنفش با طیف باریک در درمان بیماران مبتلا به ویتیلیگو مراجعه کننده به بیمارستان های شهدای تجریش و لقمان حکیم در سالهای 1394-1396

این مطالعه بر روی بیماران مبتلا به ویتیلیگو ، با هدف مقایسه اثر درمانی ترکیب لیزر تخریبی دی اکسید کربن در حاشیه ضایعات همراه اشعه ماوراء بنفش با طیف باریک ،بااشعه ماوراء بنفش با طیف باریک به تنهایی انجام می شود. مطالعه یک کارازمایی بالینی غیر تصادفی می باشد و جمعیت مطالعه افراد مبتلا به ویتیلیگو 18 تا 60 سال هستند که بیماری انها توسط متخصص پوست تایید شده و طی سه ماه اخیر هیچ نوع درمانی دریافت نکرده اند. تعداد بیماران 30 نفر می باشد. ضایعات با اندازه 2 تا 5 سانتیمتر انتخاب می شوند و به دو سمت راست و چپ تقسیم می شوند. در هر بیمار، در یک سمت لیزر در حاشیه ضایعه به اندازه یک سانتیمتر، با استفاده از دستگاه میکسل ساخت کره،نوع DIOD و با انرژی 10 تا 20 میلی ژول انجام میشود. یک هفته بعد از لیزر بیمار تحت اشعه ماوراء بنفش با طیف باریک قرار میگیرد ،که در کابین های استاندارد والدمن انجام میشود. بیماران با تناوب سه بار در هفته تحت نور درمانی قرار میگیرند. انرژی اغازین یک دهم تا دو دهم ژول بر سانتیمترمربع است و سپس بسته به تحمل پوست بیماران و پاسخ درمانی، بتدریج تا دو ژول بر سانتیمتر مربع افزایش می یابد و این عمل تا 6 ماه ادامه دارد . در سمت دیگر ضایعه بیمار نیز فقط نور درمانی با مشخصات گفته شده انجام میشود. ارزیابی بیماران ماهیانه تا پایان ماه چهارم و سپس در پایان ماه ششم، انجام میشود و از سیستم (Vitiligo Area and Severity Index ) VASI برای اندازه گیری شدت بیماری و میزان پاسخ به درمان استفاده میشود.طی ارزیابی؛ با دوربین استاندارد عکس گرفته می شود و به دو متخصص پوست که نسبت به مطالعه کورسازی شده اند داده میشود تا میزان رنگدانه دار شدن را ارزیابی کنند.

دولتی