مقایسه ی اثربخشی ترکیب دو شلاتور خوراکی دفراسیروکس و دفریپرون و رژیم دفروکسامین و دفریپرون در بیماران مبتلا به بتا تالاسمی

مقایسه ی اثربخشی ترکیب دو شلاتور خوراکی دفراسیروکس و دفریپرون به جای رژیم دفروکسامین و دفریپرون در بیماران مبتلا به بتا تالاسمی

این مطالعه بر روی بیماران بتا تالاسمی که در حال دریافت دفروکسامین به همراه دفریپرون می باشند، انجام خواهد شد. 54 بیمار واجد شرایط انتخاب کرده و این بیماران به صورت تصادفی در دو گروه 27 نفری قرار خواهند گرفت (گروه کنترل دفروکسامین+ دفریپرون و گروه تست دفراسیروکس+ دفریپرون). این بیماران به مدت حداقل 6 ماه تحت درمان با این دو رژیم دارویی قرار می گیرند. سرم فریتین قبل از شروع مطالعه و سپس هر سه ماه سنجیده خواهد شد. MRI T2* قلبی و مقدار آهن کبدی قبل و بعد از مطالعه سنجیده خواهد شد. از همه ی بیماران قبل و بعد از مطالعه تست SF-36 جهت سنجش کیفیت زندگی انجام خواهد گرفت.

54 بیمار مبتلا به بتا تالاسمی واجد شرایط که به درمانگاه تالاسمی بیمارستان شهید قاضی تبریز مراجعه خواهند کرد وارد مطالعه خواهند شد.

شرایط ورود: بیماران بتاتالاسمی ماژور که تزریق مداوم خون دارند و در حال دریافت دفروکسامین به همراه دفریپرون می باشند. شرایط عدم ورود: • بیماران دچار عوارض کبدی (در صورت افزایش بیش از 5 برابری ALT) • خانم های باردار • بیمارانی که نارسایی کلیه با کلیرانس کراتینین(GFR) کمتر از ml/min30 دارند. • بیماران دچار عوارض کلیوی به دنبال مصرف دارو (افزایش دو برابر کراتینین و یا پروتئین در ادرار)

گروه کنترل (27 نفر): دسفرال به همراه دفریپرون تجویز می شود گروه تست (27 نفر): جایگزینی دسفرال با دفراسیروکس در افراد در حال دریافت رژیم شلاتور دسفرال به همراه دفریپرون برای هر دو گروه سرم فریتین قبل از شروع مطالعه و سپس هر سه ماه سنجیده خواهد شد. MRI T2* قلبی و مقدار آهن کبدی قبل و بعد از مطالعه سنجیده خواهد شد. از همه ی بیماران قبل و بعد از مطالعه تست SF-36 جهت سنجش کیفیت زندگی انجام خواهد گرفت.

سطح فریتین؛ اندیس های ام ار ای؛ کیفیت زندگی

بلاک رندمیزیشن