مقایسه تأثیر اندانسترون و متوکلوپرامید در پیشگیری از تهوع و استفراغ پس از جراحی استرابیسم

مطالعۀ حاضر یک مطالعۀ تصادفی دو سو کور است که در مورد 96 بیمار با گروه سنی 12-6 سال انجام پذیرفت. بیماران انتخاب شده، از نظر طبقه بندی وضعیت فیزیکی، در وضعیت I و II انجمن متخصصین بیهوشی آمریکا قرار داشتند که کاندید عمل جراحی استرابیسم با روش بیهوشی عمومی بودند. این مطالعه پس از تائید کمیتۀ اخلاق دانشگاه و اخذ رضایت از والدین کودکان، در بیمارستان نیکوکاری دانشگاه علوم پزشکی تبریز و در بین سالهای 1388 تا خرداد ماه سال 1389 انجام گرفت. معیارهای خروج از مطالعه عبارت بودند از: مصرف داروهای ضد استفراغ در طی 24 ساعت گذشته، سابقه بیماری کبدی، کلیوی، گوارشی و بیماری حرکت. بیماران سپس به 2 گروه 48 نفری (گروه اندانسترون و گروه متوکلوپرامید) تقسیم شدند. در این مطالعه داروها شامل اندانسترون با دوز پنجاه میکروگرم بر کیلوگرم وزن بدن و متوکلوپرامید با دوزصد و پنجاه میکروگرم بر کیلوگرم وزن بدن بودند که پنج دقیقه قبل از القاء بیهوشی عمومی و پس از مونیتورینگ روتین، تزریق گردیدند. بیماران توسط فردی که از نام داروهای تزریق شده آگاهی نداشت، در اتاق ریکاوری با استفاده از سیستم نمره بندی خاص از نظر دفعات و شدت تهوع و استفراغ مورد ارزیابی قرار گرفتند و سپس با استفاده از سیستم نمره دهی آلدرت از ریکاوری مرخص شدند. بیماران با همکاری والدین آنها، 2-0، 6-2 و 24-6 ساعت بعد از ترخیص از ریکاوری، مجدداً در بخش جراحی از نظر تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی، تحت بررسی قرار گرفتند.

معاونت پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي تبريز