بررسی مقایسه ای طول مدت ریکاوری و عوارض استفاده از اتومیدیت و تیوپنتال سدیم درکودکان تحت الکترو شوک درمانی

الکتروشوک درمانی روش تحریک الکتریکی مغز به صورت غیر تهاجمی می باشد که درمان gold standard برای برخی اختلالات روانپزشکی نظیر MDD مقاوم به درمان می باشد. اتومیدیت و تیوپنتال سدیم از جمله هوشبرهای وریدی مورد استفاده در این روش می باشند. انتخاب داروی مناسب از این جهت حایز اهمیت است، که باعث بهبود طول مدت و کنترل تشنج و پایداری همودینامیک و کاهش طول مدت ریکاوری در بیماران می شود. هدف از انجام این مطالعه ، بررسی مقایسه ای تغییرات ضربان قلب وفشارخون ، درصد اکسیژناسیون خون حین و بعد از درمان الکتریکی تشنجی بیماران ، زمان تشنج القایی و ریکاوری ، آپنه ی بعد از درمان الکتریکی تشنجی و همچنین وجود و یا عدم وجود مواردی از قبیل درد محل تزریق ، سردرد ، سرفه ، درد عضلانی ، تهوع و استفراغ ، میوکلونوس و لارنگواسپاسم در حین ریکاوری به دنبال استفاده از تیوپنتال سدیم و اتومیدیت و مقایسه ی بین آن دو در بیمارستان الزهرا می باشد . جمعیت مورد بررسی بیماران مراجعه کننده به اتاق شوک الکتریکی بخش روان پزشکی بیمارستان الزهرا می باشد . این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی دوسوکور تصادفی شده بدون گروه شاهد خواهد بود . بیماران به دو گروه هرکدام با حجم نمونه 32 نفر تقسیم شده و در یک گروه از رژیم دارویی تیوپنتال سدیم و در گروه دیگر از رژیم دارویی اتومیدیت استفاده می شود .

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان