بررسي تأثير تجویز آمو كسي سيلين پس از جراحی ايمپلنت بر ميزان كلو نيزاسيون باکتری در ناحیۀ تحت جراحی

آنتي بيوتيك آموكسي سيلين يكي از شايعترين آنتي بيوتيك هايي است كه به طور متداول پس از جراحي ايمپلنت تجويز مي شود. اين مطالعه به روش randomized controlled clinical trial صورت مي گيرد. مطالعه بر روي50 بيماري كه در سال 88-1387به بخش ايمپلنت دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشکي تهران مراجعه نموده اند، انجام مي شود. شاخص های ورود به مطالعه بيماراني را شامل می شود كه در محدودۀ سنی 20 تا 60 سال باشند، بي دنداني partial داشته باشند، تعداد ايمپلنت هاي جايگذاري شده حداكثر 2 عدد باشد، و روش قراردهی ايمپلنت از نوع non-submerge باشد. شاخص های خروج شامل بیماران دچار درگيري پريودنتال، بیماری های سیستمیک، و افراد سيگاري و موارد نیازمند پیوند استخوان می باشد. در صورت رضایت بیمار جهت همکاری در مطالعه و پس از اقدامات فاز 1 ، بيماران انتخاب میشوند. بیماران بطور تصادفی به دو گروه تقسيم مي شوند: به گروه آزمایش(test) پس از جراحی ایمپلنت، آموکسي سيلين 500 میلیگرم هر 8 ساعت به مدت یک هفته، و به گروه شاهد (control) دارونما با همین شیوه داده مي شود.با استفاده از paperpoint ، در ناحیۀ بين شولدر ايمپلنت و بافت نرم، نمونه گيري مي شود. این نمونه گيري، در دو نوبت، 30 دقيقه بعد از اتمام جراحی ايمپلنت و يک هفته بعد صورت مي گيرد. نمونه ها جهت مطالعۀ ميکروبيولوژيک به روش کشت ميکروبي به آزمایشگاه میکروبیولوژی فرستاده مي شوند تا تغيير در ميزان كلو نيزاسيون گونه های باکتريايي در ناحيه ي جراحي ايمپلنت طي يک هفته و نیز تغییر رشد میکروبی در دو گروه با هم مقایسه می شوند.

مرکز تحقیقات دانشکده دندانپزشکی تهران