تأثير آموزش های حسی - حرکتی بر بهبود عملكرد دست در كودكان همی پلژی اسپاستيك 4 تا 12 سال

اهداف: در کودکان همی پلژی اسپاستیک اختلالات حسي و حركتي باعث عدم توانایی در انجام بسياري از مهارت هاي دستی می شود و محدودیت در انجام تکالیف و فعالیت های روزمره ی زندگی را در پی دارد. بدليل نقش مهم مهارت هاي دستی در انطباق كودك با محيط و استقلال در فعاليت هاي روزمره زندگي توسعه ی اين مهارت ها از اهمیت بالایی برخوردار می باشد. هدف از اين پژوهش بررسي تأثير آموزش های حسی-حرکتی بر بهبود عملكرد دست در كودكان همی پلژی اسپاستيك مي باشد. طراحی: این مطالعه از نوع تجربی بوده که به صورت یک سو کور انجام می گیرد. شرکت کنندگان: 40 کودک مبتلا به فلج مغزی (همی پلژی اسپاستیک) بین سنین 4 تا 12 سال می باشند.در گروه کنترل 20 کودک فلج مغزی آموزش های رایج کاردرمانی در عملکرد دست شامل: کشش، تقویت عضلات و حرکات ظریف دست را به مدت 4 هفته، هر هفته 3 جلسه و هر جلسه به مدت 1 ساعت دریافت خواهند کرد و در گروه مداخله 20 کودک فلج مغزی علاوه بر آموزش های رایج کاردرمانی در عملکرد دست، تمرینات حسی حرکتی را به مدت 4 هفته، هر هفته 3 جلسه و هر جلسه به مدت 1 ساعت دریافت می کنند. درمان بر پایه ی اصول بازآموزی حسی و استفاده ی هرچه بیشتر از دست مبتلا بوده اما بر خلاف روش های بازآموزی سنتی که دست در حین مداخلات عمدتا منفل می باشد این آموزش ها نیازمند حرکات فعال و کاوشگرانه ی دست می باشد که برای تحریک هرچه بیشتر عملکرد حسی دست بینایی نیز حذف می شود. این آموزش ها شامل تشخیص اشیاء، وزن، بافت، دما، دستکاری و حرکات ظریف می باشد. نمونه ها قبل از مداخله و پس از اتمام مداخلات در هر دو گروه مورد ارزیابی قرار می گیرند و 1 ماه پس از اتمام مداخلات ارزیابی در گروه درمان جهت ماندگاری تـأثیر درمان به عمل می آید. ارزیابی اولیه و ثانویه: تست های استروگنوزیس، حس عمقی، آزمون تعيين سطح اسپاستي سيتي، پورد و پگ بورد و Nine Hole Peg Test می باشد.

مرکز تحقیقات عصبی عضلانی دانشگاه علوم پزشکی سمنان