مقایسه تاثیر ورزش هوازی و بی‌هوازی بر کیفیت خواب و شاخص‌های روانی دانشجویان پسر غیرورزشکار

هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر ورزش هوازی و بی‌هوازی بر میزان افسردگی، اضطراب، استرس و شادکامی دانشجویان پسر غیرورزشکار دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان می‌باشد. در مطالعه نیمه‌تجربی حاضر مشارکت‌کنندگان به روش نمونه‌گیري هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه ورزش هوازی، ورزش بی‌هوازی و کنترل قرار می‌گیرند. معيارهاي اصلي ورود به مطالعه شامل نداشتن سابقة فعاليت منظم و یا حرفه‌ای در يک رشته ورزشي؛ عدم ابتلا به بیماری خاص است. معيارهاي اصلي خروج از مطالعه شامل عدم حضور منظم دانشجو در جلسات ورزشی و عدم تحمل تمرینات ورزشی است. حجم نمونه شامل 90 نفر است که در سه گروه 30 نفره قرار می‌گیرند. گروه‌های ورزش به مدت 10 هفته و هر هفته 3 جلسه به مدت 60 دقیقه بسته به گروهی که در آن قرار دارند ورزش می‌کنند. ورزش هوازی شامل دوی تداومی کند و تند، بازی‌های تعقیبی، راهپیمایی سریع و آهسته و جاگینگ یا دویدن آهسته جهت متناسب سازی شرایط فیزیکی بدن است و ورزش بی‌هوازی شامل تمرینات سرعتی، دویدن روی پله، قدم زدن و در جا دویدن، استارت های رفت و برگشت و تمرین های تناوبی است. در این مدت گروه کنترل هیچ ورزشی انجام نمی‌دهند. میزان افسردگی، اضطراب، استرس با استفاده از پرسشنامه‌ی DASS و میزان شادکامی دانشجویان با استفاده از پرسشنامه آکسفورد قبل و بعد از مداخله توسط مشارکت‌کنندگان در سه گروه به روش خودگزارشی بررسی می‌شود.

دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان