بررسی تاثیر آموزش مهارت های تاب آوری بر خودکارآمدی بیماران دیابتی نوع دو

این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی است که بر روی 150 بیمار مبتلا به دیابت نوع دو مراجعه کننده به درمانگاه مطهری شیراز انجام گرفت. بیماران از طریق نمونه گیری آسان انتخاب شدند. سپس بطور تصادفی به دو گروه مداخله و گروه کنترل تقسیم شدند. پرسشنامه تاب آوری(CD-RISC) و خودکارآمدی دیابت(DMSES )، قبل ازمداخله، بلافاصله بعد از مداخله و یک ماه بعد ازمداخله در هر دو گروه تکمیل گردید. برنامه آموزشی در گروه مداخله، به صورت 6 جلسه دوساعت به مدت یک ماه و نیم اجرا گردید. مباحث آموزش شامل خودآگاهی ،مهارت مقابله با خلق منفی و افسردگی، مهارت کنترل خشم، مدیریت استرس و مهارت حل مسئله می باشد. بیماران گروه کنترل آموزش های روتین بخش را دریافت می کردند. شرایط ورود: تشخیص دیابت نوع دو توسط متخصص غدد، دامنه سنی 30 تا 80 سال، نمره تاب آوری کمتر از 52، نمره خوکارآمدی متوسط و پایین، سکونت در شیراز. شرایط خروج: وجود اختلالات روانی و عقب ماندگی ذهنی، عدم شرکت در بیش از دو جلسه، شرکت در کلاس های مشابه مدون آموزشی

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز