کارآزمایی بالینی مقایسه بهبود شکستگی در دو روش جراحی با کشش بسته به تنهایی و در همراهی با میدان مغناطیسی پالسی در بیماران با شکستگی فک پایین

اهداف: با توجه به نقش میدان الکترومغناطیسی پالسی در ترمیم استخوانهای دراز جوش نخورده، این طرح با هدف بررسی میزان اثر میدان مغناطیسی پالسی بر روند ترمیم شکستگی منديبل طراحی شده است. طراحی: این طرح با شیوه کارآزمايي بالیني اجرا خواهد شد وبیماران از مراجعه کنندگان دچار شکستگی مندیبل به بیمارستان طالقاني تهران انتخاب خواهند شد که قرار است تحت جراحي شکستگی منديبل به روش بسته قرار گیرند. نحوه انجام: ازبین بیمارانی که شرایط ورود به طرح را دارا باشند، 32 نفر را انتخاب کرده و با روش تصادفي ساده به کمک پرتاب سکه در دو گروه مساوی درمان و کنترل قرار می دهیم. در گروه مداخله، بیماران بلافاصله پس از عمل جراحی به مدت 6 ساعت در معرض میدان مغناطیسی پالسی قرار میگیرند واین کار در روز هفتم به مدت 3 ساعت و در روز چهاردهم به مدت یک ساعت و نیم تکرار میگردد. فیکساسیون مندیبولار نیز در گروه مداخله بعد از 4 هفته و در گروه کنترل بعد از 6 هفته باز می شود. شرایط ورود و عدم ورود اصلی: داشتن شکستگی مندیبل در ناحیه دندانی؛ کافی بودن تماسهای دندانی در هر دو سمت خط شکستگی که امکان کابرد نوار قوسی و برقراری ثبات فکین باشد؛ عدم وجود علایم عفونت؛ عدم ابتلا به بیماریهای سیستمیکی که مراحل ترمیم استخوان را تحت تاثیر قرار می دهد؛ اندیکاسیون درمان جااندازی بسته مداخلات: مجاورت با میدان الکترومغناطیسی پالسی و بررسی آن بطور بالینی و راديوگرافی با استفاده از دانسیتومتری کامپیوتری توسط دستگاه پانورامیک ديجیتال. پیامدهای اصلی: تغییرات دانسیته استخوان، میزان درد بعد از عمل، حداکثر میزان باز کردن دهان و تغییرات حسی.

محقق