بررسی تأثیر ترکیبی از عوامل کاهنده مقاومت به انسولین قبل و بعد از جراحی بای پس عروق کرونر، بر کنترل قند خون و استرس اکسیداتیو بعد از جراحی، شیراز، 1391.

هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر ترکیبی از عوامل کاهنده مقاومت به انسولین قبل و بعد از جراحی بای پس عروق کرونر، بر کنترل قند خون و استرس اکسیداتیو بعد از جراحی می باشد. حجم نمونه 92 نفر (23 نفر در هرگروه) می باشد. بیماران شرکت کننده از بین بیماران غیر دیابتی که قرار است تحت جراحی بای پس عروق کرونر قرار گیرند انتخاب خواهند شد. این بیماران طبق پروتکل Balance Block Randomization به 4 گروه تقسیم خواهند شد: گروه 1: به مدت 7 روز قبل از جراحي، مکمل (روزانه یک ساشه 20 گرمی مکمل)، و 30 روز بعد از جراحی، دارونما (روزانه یک ساشه حاوی نشاسته) دريافت خواهند نمود. گروه 2 به مدت 7 روز قبل از جراحي، دارونما و 30 روز بعد از جراحی، مکمل دريافت خواهند نمود. گروه 3: به مدت 7 روز قبل از جراحي، و 30 روز بعد از جراحی، مکمل دریافت خواهند نمود. گروه 4: به مدت 7 روز قبل از جراحي، و 30 روز بعد از جراحی، دارونما دریافت خواهند نمود. یک هفته قبل از جراحی، روز جراحی قبل از آغاز جراحی، بعد از پایان جراحی، یک هفته بعد و 4 هفته بعد از جراحی نمونه خون گرفته خواهد شد و سطح هموگلوبین A1C، گلوکز خون، انسولین، مالون دی آلدهید، اندازه گیری خواهد شد. همچنین شاخص های مربوط به تغییرات ترکیب بدن در 4 مرحله (یک هفته قبل از جراحی- روز جراحی قبل از آغاز جراحی- یک هفته بعد از جراحی- 4 هفته بعد از جراحی) ارزیابی خواهد شد.

دانشگاه علوم پزشکی شیراز