کارآزمایی بالینی بررسی نقش حفاظت پرتویی کورکومین در لنفوسیت های خون محیطی بیماران مبتلا به سرطان تمایزیافته تیروئید تحت درمان با ید 131، به روش میکرونوکلئی

اهداف: در بیماران مبتلا به سرطان تیرویید روشهای درمانی متعددی وجود دارد که یکی از این درمانها استفاده از ید رادیو اکتیو پس از جراحی توتال تیروئیدکتومی است که عوارض مختلف زودرس و دیررس متعددی از جمله اثرات ژنتیکی به دنبال دارد.به منظور کاهش عوارض ژنتیکی در این بیماران از مکمل نانوکورکومین استفاده شد. طراحی: جمعیت مورد مطالعه بیماران مبتلا به سرطان های دیفرانسیه تیروئید هستند که پس از جراحی برای دریافت اولین دوز ید رادیواکتیو دربیمارستان بستری میشوند. مداخلات: بیماران براساس تصادفی سازی به 2 گروه تقسیم می شوند(حجم نمونه=20) گروه A بیماران دریافت کننده ید 131 به میزان 150 میلی کوری همراه با دوز روزانه160 میلی گرم نانو کورکومین از سه روز قبل از شروع درمان به مدت 10 روز گروه B بیماران دریافت کننده ید 131 به میزان 150 میلی کوری بدون دوز روزانه از نانو کورکومین شرکت کنندگان: كليه بيماران مبتلا به سرطان ديفرانسيه تيروئيد كه تاكنون دوز منهدم كننده يد را ديو اكتيو دريافت نكرده؛ بدخیمی تيروئيد با بيوپسي تأييد شده؛ تمام بيماران قبل از بستري عمل توتال تيروئيدکتومي شده اند؛ TSH بيماران قبل از تجويز يد بالاي ۳۰ واحد در میلی لیتر خون باشد، وارد مطالعه مي شوند . نحوه انجام: یک نمونه حاوی5cc خون قبل و یکی پس از 7 روز از تجویز ید از بیماران گرفته شده وبرای بررسی آسیبهای ژنتیکی به آزمایشگاه سیتوژنتیک منتقل میشود، در پایان اثر دارو در مقایسه با گروه کنترل در کاهش آسیب های ژنتیکی مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی