تأثیر خستگی بر حس وضعیت گردن، آستانه و شدت درد تریگرپوینت عضله تراپزفوقانی

در معاینه، عضلات گردنی، با لمس سطحی و عمقی بطور کامل مورده ارزیابی قرار گرفته، از نظر وجود اسپاسم و نقاط دردناک مورده بررسی قرار می گیرند. در صورتی که ندول یا نقطه دردناک داشته باشند در گروه بیمار و در غیر اینصورت در گروه کنترل، یا همان افراد سالم دسته بندی می شوند. زایده آکرومیان، زایده خاری مهره هفتم گردنی و نقطه وسط این دو با مارکر علامت گذاری می شوند. الکترودهای الکترومیوگرافی را با درنظر گرفتن منفی و مثبت آن روی محل تریگر فیکس می نماییم. لازم بذکر است هردو سمت باید مورد ارزیابی قرار گیرند ولی تنها سمت غالب بیمار را به مرز خستگی می رسانیم. با استفاده از الگومتر یا نیروسنج آستانه درد و شدت درد بیمار ثبت می گردد. در سمت راست بیمار دسته ای تعبیه شده است، داوطلب دسته را گرفته و با اشاره درمانگر با حداکثر توان خود دسته را بالا کشیده 10 ثانیه نگه میدارد، سه بار اینکار را تکرار کرده و بین هر دوبار متوالی 20 ثانیه استراحت خواهد داشت. در نهایت بیشترین عدد به عنوان بیشترین نیروی انقباضی ثبت می گردد. بر اساس پژوهش داوطلب روی صندلی پشت به مجری طرح نشسته و 7 بار سر و گردن را به یک طرف خم نموده از وی عکس گرفته می شود، دسته ای کناره صندلی تعبیه شده، دسته را با 80 درصد بیشترین میزان نیروی انقباضی که از وی گرفته بودیم، بالا می کشد تا زمانی که احساس خستگی نماید، و بعد بار دیگر 7 بار حرکات گردن انجام گرفته، تست پایان می پذیرد، بار دیگر شدت درد و آستانه درد بیمار ثبت خواهد شد. مدت زمان انجام این آزمایش 30 الی 40 دقیقه می باشد، و در یک جلسه داده ها جمع آوری شده نیاز به تکرار در جلسات دیگر نیست.

معاون پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران