کار آزمایی تعیین اثر دوزهای متناوب و کم رمیفنتانیل بر روی درد حاد بعد از عمل جراحی شانه در حین ریکاوری

در این کارآزمایی بالینی آینده‌ نگر تصادفی شده و دو سوکور تعداد ۲۰ بیمار کاندید جراحی شانه که کلاس I و II درجه بندی متخصصین بیهوشی آمریکا (ASA) دارند، بررسی می شوند. بیماران با سابقه درد مزمن غیر قابل کترل و حاملگی از مطالعه خارج خواهند شد. بیماران بعد از پذیرش به ریکاوری توسط متخصص بیهوشی به صورت تصادفی در گروه های متفاوت انتخاب شده و پروتوکول بی دردی انجام میگیرد. بعد از پذیرش بیماران به بخش ریکاوری و برقراری مانیتورینگ های لازم در تمامی بیماران نمره درد با استفاده از معیارهای درجه بندی میزان درد تعیین و ثبت خواهد شد . سپس به دنبال درد در بیماران، برای بیدردی در گروه کنترل از روش روتین ریکاوری (با استفاده از مورفین) و در گروه مداخله از رمی فنتانیل با دوز کم و متناوب، استفاده خواهد شد. در گروه کنترل، بیدردی روتین در ریکاوری شامل استفاده از مورفین ۰.۱ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم در دوزهای منقسم انجام خواهد گرفت. در گروه مداخله، رمی فنتانیل رقیق شده که حاوی ۱۰ میکروگرم در هر میلی لیتر میباشد هر ۲۰ ثانیه یک میلی لیتر تا بروز بیدردی تزریق خواهد شد .شخص ثبت کننده متغیر ها از نوع درمان داروئی اطلاعی نخواهد داشت. متغیر های مورد بررسی شامل مواردی نظیر شدت درد، زمان بروز بیدردی ، طول مدت بیدردی ، درخواست بیمار برای ضد درد ، بروز آپنه ، بروز عوارض دیگر (نظیر تهوع و استفراغ ، برادیکاردی ، هیپوتانسیون ، سفتی عضلانی ، خارش) ، زمان برگشت درد و مقدار داروی مصرف شده خواهد بود.

معاونت تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی تبریز