تاثیر انفوزیون ترانگزامیک اسید حین عمل بر روی حجم خونریزی در جراحی شکستگی فمور: کار آزمایی بالینی دوسو کور

در این کارآزمایی بالینی آینده‌ نگر تصادفی شده و دو سوکور تعداد ۶۰ بیمار کاندید جراحی شکستگی فمور با استفاده از کونچر که کلاس I و II درجه بندی متخصصین بیهوشی آمریکا (ASA) دارند، بررسی می شوند. بیماران با حساسیت به ترانگزامیک اسید، اختلالات انعقادی و حاملگی از مطالعه خارج خواهند شد. در تمام بیماران هپارینیزاسیون به صورت روتین روز قبل از عمل آغاز شد و آزمایشات لازم شامل فاکتور های انعقادی و شمارش کامل خونی انجام می گیرد. اینداکشن بیهوشی شامل پروپوفول، فنتانیل، میدازولام و آتراکوریوم خواهد بود. بیماران به صورت تصادفی با استفاده از نرم افزار RAS، در گروه های مطالعه و کنترل قرار می گیرند. در گروه مطالعه، قبل از دادن انسیزیون داروی ترانگزامیک اسید با دوز ۱۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم در مدت ۱۵ دقیقه به بیمار تزریق و انفوزیون دارو با دوز ۱ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم در هر ساعت تا پایان عمل صورت خواهد گرفت. در گروه کنترل سالین نرمال با حجم مساوی به عنوان دارو نما در همان زمان های گروه مطالعه تزریق خواهد شد. با استفاده از فرمول موجود حجم خون بیمار تعیین می گردد . به طوری که، حجم خون از دست رفته حین عمل با بررسی خون موجود در ساکشن ، میزان خون ریخته شده در محل عمل و تعداد گاز های آغشته به خون توسط متخصص بیهوشی ناآگاه به مطالعه تخمین زده خواهد شد. در طول مدت عمل و پس از عمل متغیرهایی نظیر میزان خونریزی حین عمل، خونریزی بعد از عمل و ترانسفوزیون حین و بعد از عمل بررسی و یادداشت خواهند شد.

معاونت تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی تبریز