بررسی تاثیر مصرف مکمل Q10 بر روی نسبت آدیپونکتین به لپتین، سطح سرمی 8 - ایزو پروستان و مالون دی آلدهید در خانم های مبتلا به دیابت نوع 2

اهداف: بررسی اثر مصرف مکمل Q10 بر روی سطح سرمی برخی متغییر های بیوشیمیایی در افراد دیابتی نوع 2 است. طراحی: این مطالعه کار آزمایی بالینی دو سو کور، شامل 68 بیمار دیابتی نوع 2 است که به شکل تصادفی ساده به دو گروه دریافت کننده مکمل Q10 و دریافت کننده دارونما تقسیم میشوند. این دو گروه از نظر سن و BMI با یکدیگر همسان سازی خواهند شد. پزشک، داروخانه و بیماران از گروه بندی انجام شده اطلاع نخواهند داشت. نحوه انجام: هدف از مطالعه و نحوه انجام آن به بیماران توضیح داده می شود و رضایت نامه کتبی جهت شرکت در مطالعه از آنها اخذ خواهد شد. شرایط ورود و خروج اصلی شرکت کنندگان: شرایط ورود اصلی شامل تشخیص دیابت نوع دو بیش از دو سال، عدم مصرف مکملهای آنتی اکسیدانی و ویتامینی به فاصله 3 ماه قبل از انجام مطالعه. شرایط خروج اصلی شامل تغییر درنوع ودوز دارو های خوراکی پایین آورنده قند خون و نیز تغییر فعالیت فیزیکی و رژیم غذایی در طول مدت مداخله است. مداخلات: یک گروه مکمل Q10 (1 عدد کپسول 100 میلی گرمی در روز به مدت 12 هفته) دریافت خواهد کرد و گروه دیگر دارونما شامل استات سلولز با همان دوز مصرف خواهد نمود. متغیر های پیامد اصلی: سطوح سرمی گلوکز ، انسولین، HbA1C، لپتین، آدیپونکتین، 8-ایزوپروستان و مالون دی آلدهید قبل و بعد از مداخله ارزیابی می گردد.

دانشگاه علوم پزشکی اراک