بررسی تاثير اکسیژن تراپی تکميلی بر ميزان بروزو شدت عوارض بعد از عمل جراحي سزارين به روش بي حسي نخاعي در مرکز آموزشی و درمانی بعثت سنندج

هدف مطالعه : ارزیابی اثر درمانی اکسیژن مکمل در بروز و شدت عوارض بعد از عمل جراحی سزارین. جامعه مورد مطالعه : زنان حامله ترم با عمل جراحی سزارین با استفاده از روش بی حسی نخاعی در بیمارستان بعثت سنندج. مواد و روشها : 120 نمونه که به طور تصادفی دردو گروه مداخله و شاهد قرار گرفتند. علائم حیاتی و سطح اشباع اکسیژن شریانی خون قبل از القاء بیهوشی و 5 و 30 دقیقه قبل از اتمام بیهوشی ثبت شد و سپس دردقایق 1-5-10-20 و 30 و سپس هر یک ساعت تا شش ساعت پس از اتمام بیهوشی میزان اشباع اکسیژن خون شریانی توسط پالس اکسی متری و علایم حیاتی ثبت گردید. برای گروه مداخله ، اکسیژن 60 ٪ معادل 10 لیتر در دقیقه در طول بیهوشی و جراحی و بعد از عمل در بخش ریکاوری و بخش بستری تا 6 ساعت با استفاده از ماسک ونچوری مورد استفاده قرار گرفت. در گروه شاهد مراقبت ازبیمار به روش معمول بود (30 ٪ اکسیژن معادل با 3 لیتر در دقیقه ) .در هر دو گروه زخم جراحی با استفاده از ابزار استاندارد ASEPSIS INDEX در زمان ترخیص و تا 14 روز پس از عمل جراحی با هماهنگی با جراح مربوطه از نظر علائم عفونت زخم شامل درمان مکمل،ترشحات سروزی،بافت عمقی کنده شده،ترشحات چرکی و اقامت در بیمارستان بیشتر از 14 روز بررسی شد. در هر دو گروه میزان بروز تهوع و استفراغ و درد برحسب تعداد دفات تکرار و میزان بروز و شدت درد و تهوع و استفراغ بر اساس برگه استاندارد VAS تا 24ساعت بعد از عمل جراحی مورد بررسی قرار گرفتند.

مدیریت امور تحقیقات و اطلاع رسانی دانشگاه علوم پزشکی کردستان